Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

«ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ»

«ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ»


        
Xαρά μου που μετά από τόσα χρόνια επιστρέφουμε και επαναπροσδιορίζουμε την παράδοσή μας και προσπαθούμε να προωθήσουμε τα παραδοσιακά προϊόντα του τόπου μας είναι μεγάλη.  

Ας μην γελιόμαστε, οι επιχειρήσεις, εστιατόρια, σούπερ μάρκετ, ξενοδοχεία, αρτοζαχαροπλαστεία έχουν παρατήσει εδώ και καιρό την προώθησή τους και δεν θέλω να γίνομαι υπερβολικός αλλά η πραγματικότητα φαίνεται μέσω των ίδιων των τιμολογίων κάθε επιχείρησης. Δυστυχώς, η εποχή που ως χώρα εισήγαμε ακόμη και ελαιόλαδο από την Ιταλία!) ή λευκό τυρί το οποίο «βαπτιζόταν» στα μενού των εστιατορίων ως φέτα και ντομάτες από την Ολλανδία, δεν έχει παρέλθει. 
Τι και αν δύο στους τρεις Έλληνες προσέχουν να αγοράζουν εγχώρια παραγόμενα προϊόντα περισσότερο απ’ ότι συνήθιζαν στο παρελθόν στα σούπερ μάρκετ, όπως και οι  τηλεοπτικοί δέκτες αλλά και το διαδίκτυο έχουν κατακλυστεί από γαλανόλευκες σημαίες και σλόγκαν «ψωνίζω ελληνικά»;
Η αλήθεια είναι ότι η απόσταση από τις καλές προθέσεις για στήριξη της ελληνικής παραγωγής και απασχόλησης, μέχρι την αγορά του προϊόντος, απέχει παρασάγγας. Συγκριτικά δε, πολύ περισσότερο απ’ ότι συμβαίνει στον υπόλοιπο δοκιμαζόμενο –επίσης- από την οικονομική κρίση, ευρωπαϊκό Νότο, όπου το αίσθημα στήριξης των τοπικών προϊόντων είναι πολύ πιο ισχυρό. 
Για του λόγου το αληθές, μόνο το 36% των Ελλήνων είναι έτοιμο να πληρώσει περισσότερο για την αγορά ντόπιων προϊόντων όταν το αντίστοιχο ποσοστό στην Ιταλία αγγίζει το 63%! Απόκλιση η οποία σε μεγάλο βαθμό έχει να κάνει και με την εν γένει καταναλωτική συμπεριφορά των δύο λαών, όχι μόνο εν μέσω κρίσης, αλλά διαχρονικά.
Ήρθε όμως η ώρα να κινηθούμε σε προτάσεις που θα ξεπεράσουν την πεπατημένη και θα ανοίξουν νέους δρόμους και νέες προοπτικές στην πορεία ανάπτυξης της χώρας. 
Η Ελλάδα εκτός από τις φυσικές της ομορφιές χαρακτηρίζεται από την ιδιαιτερότητα, την υψηλή ποιότητα και μοναδικότητα της πρωτογενούς της παραγωγής. Προϊόντα όπως το μέλι, το λάδι, ο κρόκος, προϊόντα όπως η φάβα, τα τοπικά τυροκομικά προϊόντα, τα γλυκά, αποτελούν μια ειδική πρόταση που μέχρι σήμερα απευθυνόταν σε ένα πολύ μικρό ποσοστό τουριστών. 
Το ποσοστό αυτό πρέπει να το αλλάξουμε. Να το αυξήσουμε. Είναι στο χέρι μας να συνδυάσουμε τον τουρισμό με την πρωτογενή παραγωγή και να επηρεάσουμε εντυπωσιακά το ρυθμό ανάπτυξης της χώρας. Είκοσι εφτά  (27) εκατομμύρια τουρίστες επισκέφτηκαν την χώρα μας φέτος, παρά την κρίση. Αν είχαμε κατορθώσει να καταναλώσουν τα θαυμάσια προϊόντα της Ελληνικής γης, θα είχαμε κάνει το πρώτο βήμα μιας μεγάλης ανατροπής. Της αναγνώρισης της ελληνικής παραγωγής εκτός συνόρων. 
Τα ελληνικά προϊόντα –ως προϊόντα υψηλής ποιότητας-κατέχουν ιδιαίτερη θέση στις αγορές του εξωτερικού. Η μη συστηματική όμως προβολή και προώθησή τους μέχρι τώρα, δεν έχει επιτρέψει τη συνολική τους αναγνώριση. Το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδας έχει ήδη ξεκινήσει μια σημαντική δράση προς αυτή την κατεύθυνση. Να συνδέσει δηλαδή την τοπική παραγωγή με τη διατροφή των τουριστών μας. Το πρόγραμμα της δράσης ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΩΙΝΟ, μια εξαιρετική ιδέα που υλοποιείται». Παραδοσιακά προϊόντα Στραπατσάδα αντί των αυγών με μπέικον, φιτούρα αντί για muffins και τσάι του βουνού αντί για το μαύρο τσάι. Κάπως έτσι θα είναι οι εναλλακτικές προτάσεις για το παραδοσιακό ελληνικό πρωινό, που θα προσφέρουν ξενοδοχειακά καταλύματα στη χώρα μας, τα οποία επιθυμούν να αποκτήσουν φήμη για τα παραδοσιακά τους εδέσματα.
Ειδική πιστοποίηση θα αποκτούν τα ξενοδοχειακά καταλύματα, τα οποία θα παρέχουν εκτός του ήδη προβλεπόμενου υποχρεωτικού πρωινού και μία σειρά παραδοσιακών εδεσμάτων, σύμφωνα με πρόγραμμα που προωθείται από το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. 
Στόχος είναι όχι μόνο η γνωριμία με τα ελληνικά παραδοσιακά προϊόντα, αλλά και η δημιουργία ενός "χάρτη γευσιγνωσίας" της Ελλάδας με ειδική σήμανση περιοχών, όπου κάθε επισκέπτης θα μπορεί να γευτεί τη γνήσια ελληνική παραδοσιακή αλλά και πιστοποιημένη κουζίνα, με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο, στον ιστότοπο του ΕΟΤ που θα είναι αναρτημένος ο χάρτης αυτός".  

Μερικά από τα Επτανησιακά προιόντα

1.Ζακυνθινό...Ελαιόλαδο
Η Ζάκυνθος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένας απέραντος ελαιώνας, δεδομένου ότι καλλιεργούνται 100.000 στρέμματα, στα οποία φύονται 1.800.000 δέντρα, εκ των οποίων το 5% ανήκει στην ποικιλία της ντόπιας και το 95% στην κορωνέικη. Η παραγόμενη ποσότητα υπολογίζεται στους 8.000 – 10.000 τόνους, ετησίως, ενώ η επιδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση στους παραγωγούς για την καλλιέργεια του ελαιολάδου ανέρχεται σε 16.000.000 ευρώ, ετησίως. Η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών εξάγει ελαιόλαδο στην Ιταλία, Αυστραλία, Γερμανία και ΗΠΑ. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ελαιώνες της Ζακύνθου χαρακτηρίζουν το τοπίο του νησιού, ενώ πολλοί από αυτούς είναι αιωνόβιοι, δημιουργώντας μία μοναδική αίσθηση, καθώς η φύση “σμιλεύει” τους κορμούς των δέντρων, δίνοντάς τους ευφάνταστα σχήματα. 
2. Κρασί 
Η ζακυνθινή “Βερντέα”, δηλαδή το “Κρασί των Θεών”, είναι ο χαρακτηριστικός οίνος που παράγεται στο νησί και αποτελεί μία από τις αγαπημένες απολαύσεις του ουρανίσκου. Το τελευταίο χρονικό διάστημα, καλλιεργείται και η ποικιλία «Αυγουστιάτης», με το ομώνυμο κρασί, το οποίο καταβάλλεται προσπάθεια να χαρακτηριστεί, ως τοπικός οίνος, όπως και η«Βερντέα». Στο νησί λειτουργούν έξι εμφιαλωτήρια κρασιού και η παραγωγή ανέρχεται σε 800.000 λίτρα λευκού κρασιού και 150.000 λίτρα ερυθρού οίνου, ετησίως. Οι καλλιεργούμενες ποικιλίες σταφυλιού είναι κορινθιακή σταφίδα (16.500 στρέμματα), σκιαδόπουλο (6.500 στρμ.), παύλος (1.800 στρμ.), αυγουστιάτης (1.800 στρμ.), κατσακούλιας (900 στρμ.), ρομπόλα (800 στρμ.), σαββατιανό (500 στρμ.), κουτσουμπέλι (250 στρμ.),γουστουλίδι (150 στρμ.). 
3. Λαδοτύρι 
Το ζακυνθινό λαδοτύρι παρασκευάζεται από γάλα αγελαδινό ή πρόβειο και αποτελεί απαραίτητο συμπλήρωμα κάθε φαγητού. Όταν πήξει το γάλα, το τοποθετούν στα τυροβόλια, μέχρι να σταθεροποιηθεί, και μετά το βάζουνσε πήλινα πιθάρια με λάδι. 
Η
4. Νεροκρέμμυδο Ζακύνθου 
Το νεροκρέμμυδο είναι μία ποικιλία κρεμμυδιού, η 
οποία προέρχεται από τη Βενετία και καλλιεργείται στην 
Κυψέλη (Μπελούσι), από όπου έλαβε και το όνομά του, 
μπελουσιώτικο κρεμμύδι. Εάν επισκεφθεί κάποιος την 
κεντρική αγορά της Βενετίας, θα δει στους πάγκους των 
οπωροπωλών το νεροκρέμμυδο, το οποίο είναι λίγο 
μικρότερο σε μέγεθος από το ζακυνθινό, διότι το έδαφος του 
Μπελουσιού το βοήθησε να αναπτυχθεί περισσότερο. 
5. Σταφίδα  
Η καλλιέργεια της σταφίδας, το δεύτερο μισό του 20ου 
αιώνα, περιορίστηκε από την εκτεταμένη καλλιέργεια του 
ελαιολάδου. Σήμερα, καλλιεργούνται στο νησί περίπου 
16.500 στρέμματα κορινθιακής σταφίδας, τα οποία 
επιδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την καταβολή 
3.000.000 ευρώ, ετησίως, στους παραγωγούς. Η σταφίδα 
εξάγεται, σήμερα, στην Αγγλία, Ολλανδία και Αυστραλία. 
6. Φιτούρα  
Μεσαιωνικό έδεσμα, το οποίο παρασκευάζεται με 
βραστό σιμιγδάλι, το οποίο απλώνουν σε ένα μεγάλο ταψί, το 
κόβουν σε κομματάκια και το τηγανίζουν σε λάδι. 
Σερβίρεται πασπαλισμένη με ζάχαρη και κανέλα. Είναι το 
τυπικό γλύκισμα όλων των εορτών και των πανηγυριών του 
νησιού.  
7. Παστέλι  
Το παστέλι είναι ένα γλύκισμα, που παρασκευάζεται 
από σουσάμι, λάδι, νερό και μέλι, το οποίο τοποθετείται σε 
ένα μάρμαρο και κόβεται σε κομμάτια ή λωρίδες. Μαζί με 
τις φιτούρες αποτελεί αγαπημένες λιχουδιές των 
Ζακυνθινών. 
8. Μαντολάτο 
Θεωρείται ένα από τα πιο παραδοσιακά προϊόντα του 
νησιού, το οποίο αγαπούσαν πολύ οι Βενετοί. Σ’ ένα χάλκινο 
καζάνι, που βρίσκεται πάνω σε σιγανή φωτιά, βάζουν ντόπιο 
μέλι, που το χτυπούν μ’ ένα ειδικό ξύλο, επί μία ώρα. Μόλις 
το μέλι, καθώς το σηκώνουν, κάνει κλωστές, προσθέτουν 
ασπράδι αυγού, το οποίο είναι, ήδη, πολύ καλά χτυπημένο. 
Στη συνέχεια, χτυπούν το μίγμα με το ίδιο ξύλο, επί τέσσερις 
ώρες, και μετά προσθέτουν καβουρδισμένα αμύγδαλα. 
Τέλος, τοποθετείται πάνω σε λεπτά φύλλα ζύμης αλευριού 
και το τεμαχίζουν. Στη Ζάκυνθο, το μαντολάτο προτιμάται 
ιδιαίτερα την Πρωτοχρονιά, των Φώτων και τις δύο 
Κυριακές του Καρναβαλιού. 
9. Παραδοσιακό παξιμάδι Ζακύνθου  
Είναι ένα παξιμάδι διαφορετικό από αυτά που 
γνωρίζουμε καταρχάς τα υλικά του είναι κατά προτίμηση 
από την Ζακυνθινή γη. 
Κρασί, ελαιόλαδο, σταφίδες, πορτοκάλι έχει και άλλα υλικά 
όπως κανέλα, γαρύφαλλο, γλυκάνισο. Το έχουμε σαν κύριο 
πρωινό έδεσμα αλλά κυρίως είναι και νηστίσιμο. 

  • ΑΡΤΟΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ 

ΚΟΥΛΟΥΡΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ,ΜΠΟΜΠΟΤΑ,ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ ΨΩΜΙ ΜΑΥΡΟ ΣΤΑ ΞΥΛΑ,
ΕΦΤΑΖΥΜΟ 
  • ΓΛΥΚΙΣΜΑΤΑ 

ΚΑΛΑΜΠΟΚΑΜΑΓΕΙΡΕΜΑ, ΤΗΓΑΝΙΤΑ, ΜΕΛΑΧΡΙΝΟ, ΜΟΥΣΤΑΛΕΥΡΙΑ, 
ΜΟΥΣΤΟΚΟΥΛΟΥΡΑ,ΦΡΥΓΑΝΙΑ 
  • ΓΛΥΚΑ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ  

ΣΤΑΦΥΛΙ, ΡΟΔΙ, ΦΡΑΟΥΛΑ 
  • ΛΟΙΠΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ 

ΝΕΡΟΚΡΕΜΜΥΔΟ, ΜΟΥΣΤΟ, ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ, ΧΟΙΡΟΜΕΡΙ  
  • ΖΕΣΤΑ ΠΙΑΤΑ  

ΣΚΟΡΔΟΣΤΟΥΜΠΙ ΜΕΛΙΤΖΑΝΑΣ, ΚΟΥΝΕΛΙ ΓΕΜΙΣΤΟ ΜΕ ΛΑΔΟΤΥΡΙ, ΣΟΦΙΓΙΔΟΥΡΑ, ΚΟΥΝΕΛΙ ΖΑΚΥΝΘΙΝΟ, ΜΠΟΥΤΡΙΔΙΑ, ΜΠΡΙΑΜ ΖΑΚΥΝΘΟΥ, 
ΣΤΟΥΓΑΔΟ ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ, ΣΓΑΤΖΕΤΟ, ΜΑΝΕΣΤΡΑ ΣΟΥΠΑ ΑΒΓΟΛΕΜΟΝΟ ΑΠΟ ΓΑΛΟΠΟΥΛΑ.  

Μαγειρευτά γεμάτα αρώματα και νοστιμιά
Το δυνατό σημείο της Ζακυνθινής κουζίνας είναι τα σπιτικά φαγητά. Σε όλο το νησί μπορείς να ευχαριστηθείς έντονα πιάτα με πρωταγωνιστές το κόκορα κρασάτο ή κοκκινιστό με μακαρούνες, το κουνέλι στιβάδο που είναι 
πλέον διάσημο σαν Ζακυνθινό στιφάδο, τη φοβερή σκορδαλιά, τα καλομαγειρεμένα μπουτρίδια που αποτελούν την τοπική παραλλαγή του μπριάμ, το χαρακτηριστικό σκορδοστούπι μελιτζάνας, την σοφιγαδούρα, δηλαδή το κοκκινιστό πρόβειο ή κατσικίσιο κρέας, και το αρωματικό 
σγατζέτο από τις αντεριές αρνιών ή κατσικιών τυλιγμένες με 
ειδικό τρόπο. Η μοναδικότητα σε αυτά τα πιάτα που είναι κοινά και 
σε άλλες περιοχές είναι τα υλικά που τα συνοδεύουν στο 
τρόπο μαγειρέματος τους. Για παράδειγμα στο ζακυνθινό στιβάδο όλο το μυστικό είναι στα τοπικά νεροκρέμυδα, στο κόκορα οι πινελιές στη 
σάλτσα από το τριμμένο λαδοτύρι και στη σοφιγαδούρα η 
πληθωρική γραβιέρα.Η ανάδειξη του γαστρονομικού μας πλούτου πρέπει να 
επιστρατευτεί και να ενσωματωθεί στο τουριστικό προϊόν της Ζακύνθου και όλων των νησιών του Ιονίου. 
Όλοι άνθρωποι στον κόσμο αγαπάνε και ζούνε με το πρωινό, με το γεύμα και με το δείπνο, η Ελλάδα έχει αυτό το πλεονέκτημα περισσότερο διότι εκτός ότι είμαστε μια χώρα που έχουμε μεγάλη ποικιλία ειδών διατροφής, εκτός ότι 
είμαστε μια χώρα που έχουμε μεγάλη ποικιλία γευστικής γαστρονομίας, είμαστε χώρα που έχουμε και την μεσογειακή κουζίνα, που έχει μεγάλη τοπική γαστρονομία και αυτό είναι το πλεονέκτημα μας στο οποίο μέχρι εχθές δεν το 
ασχοληθήκαμε σαν χώρα, σαν Έλληνες να προωθήσουμε τα Ελληνικά προϊόντα μας. Πόσοι τουρίστες έρχονται στην Ελλάδα για τον ήλιο, για την θάλασσα, για την διασκέδαση για τον πολιτισμό μας; Αλλά και πόσοι τουρίστες έρχονται στην Ελλάδα για να δοκιμάσουν την κουζίνα μας... το πρωινό μας, και όπως  γνωρίζετε και βλέπετε κάθε καλοκαίρι περνάνε πάρα πολύ τουρίστες από όλο τον κόσμο π.χ από Αμερική, από Αυστραλία, από Ιαπωνία, από Κίνα, από λατινική Αμερική, από όλοι την Ευρώπη κάνοντας διακοπές στην Ζάκυνθο και 
σε όλα τα Επτάνησα.  Εκτός από τουρίστες που έρχονται στη Ζάκυνθο και 
διαμένουν σε ξενοδοχεία κάποιας κατηγορίας, έχουμε τουρίστες λίγων ημερών με κότερα κλπ. Τώρα η δική μου αλλά νομίζω και η δική σας εμπειρία σε όλο αυτό το θέμα είναι ότι οι τουρίστες θέλουν να μάθουν την Ελληνική κουζίνα, το Ελληνικό πρωινό, την Ελληνική νοοτροπία. Ρωτάνε ή και πολλές φορές γνωρίζουν από διάφορα έντυπα αλλά κυρίως θέλουν να τα δοκιμάσουν, να γνωρίσουν τις γεύσεις της Ελληνικής γαστρονομίας. Ρωτάνε οι τουρίστες : Θέλουμε να δοκιμάσουμε Ελληνικό πρωινό... το Ελληνικό γεύμα το οποίο δεν θέλουμε να έχει σχέση με το πρωινό της χώρας μας.Δηλαδή θέλουμε να μάθουμε την Επτανησιακή γαστρονομία στην οποία αν τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια και 
ακόμη και τα αρτοζαχαροπλαστεία και καφετέριες τα είχαν και προωθούσαν τα παραδοσιακά προιόντα όπως θα σας περιγράψω δεν θα είχαμε πρόβλημα τώρα.Όμως αν πάρετε το 80% των τιμοκαταλόγων στις παραπάνω επιχειρήσεις δεν θα τα βρούμε ενώ αν πάμε σε χώρες της ευρωπαϊκής κοινότητας οι τιμοκαταλόγοι θα έχουν αποκλειστικά τα παραδοσιακά προιόντα της.  

Ενδεικτικά να σας πω έναν απλό τιμοκατάλογο Επτανήσου και αν τον φτιάξετε θα δείτε τη διαφορά αλλά και πως θα αντιμετωπίζεται από τον τουρίστα: 
1 Σέλινο του κηπουρού – 
2 Φιτούρα - Ζάκυνθος 
3 Πάστα Μύλου - Κύθηρα 
4 Παστίτσιο Βενετσιάνικο - Κύθηρα 
5 Ξεροτήγανα - Κύθηρα 
6 Μπουρδέτο Παξών 
7 Θιακοί Δάκτυλοι - Ιθάκη 
8 Καστανιόλες Ιθάκης 
9 Κοτόπουλο Τσερεπάτο Ιθάκης 
10 Ροβανί Ιθάκης 
11 Αλιάδα με Μπακαλιάρο Κεφαλονιάς 
12 Κρεατόπιτα Κεφαλονιάς 
13 Μπακαλιαρόπιτα Κεφαλονιάς  
14 Κρεμμυδόπιτα Ιθάκης 
15 Σπλήνα γεμιστή Ιθάκης 
17 Ροζέδες Γλυκό Κύθηρα 
18 Αχλαδάκια Γλυκό Κύθηρα 
19 Τούρτα με κούμ κουάτ Κέρκυρα 
20 Μπουρδέτο Κέρκυρας 
21 Παλαμίδι στο κεραμίδι Λευκάδας 
22 Λούφες Λεμονάτες Λευκάδας 
23 Κουλούρι της Νύφης, Λευκάδας 
24 Τυρόπιτα Κουλούρα, Λευκάδας 
25 Μπριανόπιτα Λευκάδας 
26 Μαριδόπιτα Λευκάδας 
27 Ψάρι Σαβόρο Κέρκυρας 
28 Σοφιγάδο Κέρκυρας 
29 Λαδοκούλουρα Λευκάδας 
30 Λαδόπιτα Λευκάδας 
31 Τζαλέτια Κέρκυρας 
32 Παστιτσάδα Κέρκυρας 
33 Σοφρίτο Κέρκυρας 
34 Πορτοκαλοσαλάτα Κέρκυρας 
35 Πάστα Φρόλα Κέκρυρα 
36.Αυγολέμονο ζακυνθινό 
37.Corfu's meat and pasta dish 
38.Αυγολέμονο ζακυνθινό 
39.Σούπα αυγολέμονο από τη Ζάκυνθο. 
40.Αυγόπιτα Λευκάδας 
41.Αυθεντικά Λευκαδίτικα λαδοκούλουρα 
42.Γλυκό κουταλιού κουμ-κουάτ 
43.Το γιαπωνέζικο μανταρίνι "σήμα κατατεθέν" της Κέρκυρας. 
44.Ζακυνθινή κουλούρα  
Η ζακυνθινή κουλούρα είναι ουσιαστικά ένα γλυκό ψωμί 
που κόβουμε στη Ζάκυνθο την παραμονή των 
Χριστουγέννων. Επομένως, είναι η ζακυνθινή παραδοσιακή 
εκδοχή της βασιλόπιτας! 
45.Ζακυνθινή Φυτούρα 
46.Κερκυραϊκή παστιτσάδα 
47.Κερκυραϊκό μπουρδέτο με χταπόδι. 
48.Κεφαλλονίτικο κοκκινιστό 
49.Ένα Κεφαλονίτικο "σοφιγάδο". 
50.Κόκορας παστιτσάδα 
51.Κοτόπουλο κοκκινιστό Ζακυνθινό 
52.Κοτόπουλο Τσερέπα 
53.Κουκουγέροι τσ' Απόκρηες 
54.Κουνέλι Ζακυνθινό  
55.Κουνουπίδι κοκκινιστό με πιπεριές και ρύζι 
56.Κουνουπίδι σοφιγαδούρα 
57.Η κρεατόπιτα είναι παραδοσιακό Κεφαλονήτικο φαγητό. 
Φτιάχνεται με τράγιο, μοσχάρι, χοιρινό ή ανάμικτο. Εγώ 
προτιμώ το χοιρινό γιατί την κάνει γλυκιά και μαλακιά. 
58.Λαδόπιτα Λευκαδίτικη 
59.Λευκαδίτικο σοφιγάδο 
60.Μαγειρίτσα Κερκυραϊκή (Τσιλιχούρδα) 
61.Μελιτζάνες σκορδοστούμπι με πατάτες, αλά Τζάντε 
62.Μπακαλιαρόπιτα 
63.Μπακαλιάρος Λευκαδίτικος 
64.Μπακαλιάρος παστός γιαχνί (πικάντικος) 
Η συνταγή αυτή είναι μια παραλλαγή του Μπακαλιάρου 
Μπουρδέτο που ... 
65.Παξιμάδια Ζακυνθινά 
66.Παστέλι 
67.Παστιτσάδα... 
68.Πατατόπιτα των Οθωνών 
69.Μαγειρίτσα 
70.Πίτα με αρνί και ρύζι 
71.Πουλέντα 
72.Ροβανή Θιακιά  
Η Ροβανή δεν έχει καμία σχέση με το ραβανί. Προκειται για 
παραδοσιακό γλυκό της Ιθάκης με ιδιαίτερη γεύση... 
73.Σουβλιστό κρέας 
74.Σουπίτσα Κεφαλλονίτικη 
75.Σοφρίτο Κέρκυρας (παραλλαγή) 
76.Σπουρδόπιττα ή κολοκυθόπιττα Κερκυραικά 
77.Φρυγανιά από τη Ζάκυνθο 
Τυπικό γλυκό Ζακύνθου: από τη Ζάκυνθο με αγάπη ένα 
γλυκό εύκολο και απολαυστικό που θα σας συναρπάσει. 
78.Χοιρινό ροστό με δεντρολίβανο και μπύρα 
79.Χταπόδι με χοιρινό στο φούρνο 
80.Ψάρι Μπιάνκο, Κερκυραϊκό! 
81.Ψάρια Σαβόρο 

Τέλος, η ζήτηση από τους τουρίστες είναι μόνο Ελληνικά προϊόντα, φέτα, κασέρι ελιές κλπ τα οποία θα τα βρούμε στις τοπικές περιοχές της Ελλάδος. Αυτό που συμπεραίνουμε είναι ότι οι τουρίστες που έρχονται στην Ελλάδα θέλουν να δοκιμάσουν:  ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΆ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ.  
Το Μέλι, τα γαλακτοκομικά, τοπικές παραδοσιακές καλλιέργειες και παραγωγές κάνουν την Ζάκυνθό μας έναν παραγωγικό τόπο, με το έδαφος και το εξαιρετικό κλίμα που αυτός διαθέτει. Έχουμε θαυμάσια χλωρίδα και πανίδα και μία καταπληκτική οικολογική ισορροπία που επιτρέπουν 
στους κατοίκους που ασχολούνται κυρίως με την γεωργία, την κηπουρική, τα ζαρζαβατικά, την κτηνοτροφία, την μελισσοτροφία, τον καπνό να ανακαλύπτουν διάφορα φαρμακευτικά χόρτα και βότανα, είδη τσάι, λαχανικά, φρούτα και όταν τα καταναλώνουν να έχουν πολύ καλά αποτελέσματα. Και φυσικά θα είχαμε πολύ καλύτερα και θεαματικότερα αποτελέσματα και περισσότερους μερακλήδες αν η καλλιέργεια είχε συστηματοποιηθεί και είχε καλύτερη επιστημονική υποστήριξη. Όμως παρά τις όποιες αδυναμίες παραγωγής η περιοχή μας έχει ίσως ένα από τα καλύτερα μέλια στον ελλαδικό χώρο, προϊόν που δεν έχει επιφέρει τα αναμενόμενα στην τοπική οικονομία, κυρίως από έλλειψη οικονομικής πολιτικής, έλλειψη προώθησης και εξαγωγικού σχεδιασμού.  Οι συγκεκριμένες επισημάνσεις νομίζω πως ευθύνονται για την φθίνουσα πορεία του προϊόντος και τον αποκλεισμό του από σοβαρές καταναλωτικές αγορές όπως για  παράδειγμα τα ξενοδοχειακά συγκροτήματα, τα mini market, η συσκευασία δώρου που θα μπορούσε να ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη και από το εσωτερικό της χώρας είναι σε εμβρυική μορφή και απουσιάζει παντελώς από τα ειδικά καταστήματα.  Κάποια άλλα πολύτιμα προϊόντα της Ζακυνθινής Γης:  

  • ·Το τσάι του βουνού: 

παρουσιάζει πολλές ευεργετικές ιδιότητες, οι οποίες οφείλονται στα συστατικά του αιθέριου ελαίου του, όπως για παράδειγμα στα φλαβονοειδή. Εχει 
ευεργετική του επίδραση σε κρυολογήματα και φλεγμονές του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, ιδιότητες που ενισχύονται με την προσθήκη μελιού. Οι ευεργετικές επιδράσεις οφείλονται στην αντιφλεγμονώδη, 
βακτηριοστατική και αντιοξειδωτική δράση του. Ακόμη θεωρείται ευστόμαχο, εφιδρωτικό, τονωτικό, αντιερεθιστικό και αντιαναιμικό. Οργανοληπτικά το ρόφημα είναι πολύ εύγευστο και αρωματικό, ενώ μπορεί να καταναλωθεί ζεστό 
ή κρύο, με ζάχαρη, μέλι ή και σκέτο. Το μέρος του φυτού που συλλέγεται είναι η ταξιανθία σε πλήρη άνθηση μαζί με 5-6 cm βλαστού. Οι ανθοφόροι βλαστοί ξηραίνονται ώστε να μπορούν να διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. 
Επίσης πιστεύεται ότι είναι ευεργετικό για τα αιμοφόρα αγγεία της καρδιάς 
  • · Αμπερόζα:
αρωματίζει τα γλυκά του κουταλιού και το τσάι. Είναι ιδανική για την καταπολέμηση του άγχους, αλλά και για την καρδιά 
  • ·Αρισμαρί 

(δενδρολιβανο): είναι ιδανικό για το ψάρι, τη χολή, τη γρίπη, τις ζαλάδες, το κυκλοφορικό, τους πονοκεφάλους και τον προστάτη Απήγανος: καταπολεμά τις κακές αρρώστιες του λαιμού και το κακό μάτι (1 φλιτζανάκι του καφέ).   

  • · Αψιθιά: 
είναι ιδανική για τις αιμορροΐδες και το σάκχαρο (2-3 γουλιές τη μέρα).  

  • · Αντωναΐδα (πικρή):

είναι καλή για το σάκχαρο (ένα φλιτζανάκι του καφέ κάθε μέρα Βασιλικός: δυναμώνει τη μνήμη, είναι καρύκευμα για διάφορες σάλτσες και ρίχνει τον 
πυρετό  

  • · Βαλεριάνα: 

χρησιμοποιείται αντί για ηρεμιστικά, είναι χαλαρωτικό και κατά των αϋπνιών.  

  • ·Γοργογιάννης: 

εξαφανίζει τις πέτρες από τα νεφρά και είναι ιδανικό για τον προστάτη.  
  • Δίχταμος (έρωντας): 

είναι ιδανικός για το στομάχι, τα νεύρα, 
τους πονοκεφάλους, τις αλλεργίες, το βήχα, τα φουσκώματα, 
την κολίτιδα, το έντερο και τα κρυολογήματα. Επίσης, είναι 
αφροδισιακό. 

  • · Δυόσμος: 

νοστιμίζει τα κεφτεδάκια -ντολμαδάκια. Ρίχνει την πίεση και αραιώνει το αίμα.  

  • ·Ευκάλυπτος: 

είναι ιδανικό για το άσθμα – αναπνευστικό (τσάι και εισπνοές).  

  • Μαλοτήρα:

είναι χαλαρωτική και ιδανική γιατην υπέρταση, το στομάχι, την αναιμία, τα κρυολογήματα και την οστεοπόρωση.  

  • ·Θρήμπα: 

τσάι για το λαιμό, νοστιμίζει κρέατα-κεφτεδάκια και θεωρείται καλό απολυμαντικό.  

  • ·Λουίζα (λεμονόχορτο): 

είναι ιδανική για στομαχόπονους, 
αδυνάτισμα. Επίσης, θεωρείται λιποδιαλυτική.  

  • ·Μελισσόχορτο: 
είναι χωνευτικό, διεγερτικό σωματικό-πνευματικό και ιδανικό για την υπέρταση, την αναιμία, το  κυκλοφορικό και το άγχος. Παράλληλα, δυναμώνει τη 
μνήμη.  

  • · Σκορπίδι: 

καταπολεμά τις κακές αρρώστιες του στομάχου και την πέτρα στα νεφρά.  

  •  Ταραξάκο: 

ρίχνει τη χοληστερίνη.  
  •   Τσουκνίδα: 

είναι ιδανική για τη χοληστερίνη, την αναιμία, τα αρθριτικά, τους ρευματισμούς, το θυρεοειδή, τον προστάτη,το ουρικό οξύ, αλλά και για την τριχόπτωση.  

  •  Μαντζουράνα: 

θεωρείται χαλαρωτική και ιδανική για τους πονοκεφάλους, το στομάχι, την καρδιά και τη γαστρεντερίτιδα 

  • ·Λεβάντα: 

είναι χαλαρωτικό και κατά των αϋπνιών, του άσθματος, των ζαλάδων και της μελαγχολίας.  

Φαγητά - Συνταγές

Η Κέρκυρα για περισσότερα από 400 χρόνια αποτελούσε Βενετσιάνικο λιμάνι και ονομάστηκε η «κλείδα» της Αδριατικής.Ως αποτέλεσμα της μακρόχρονης Ενετοκρατίας ήταν η επιβολή του δικού τους τρόπου διατροφής και της δικής τους κουζίνας στους Κερκυραίους. Ότι καινούριο προϊόν έφερναν στην Κέρκυρα, μάθαιναν στους Κερκυραίους πώς να το τρώνε. Έτσι ενσωματώθηκαν στην καθημερινή διατροφή των Κερκυραίων και έτσι φθάνουν ως τις μέρες
μας σχεδόν αναλλοίωτα.Με κοινή βάση το λάδι, τα λαχανικά, τα ζυμαρικά και πολλά μυρωδικά η σημερινή Κερκυραϊκή κουζίνα αναδεικνύει τις ξεχωριστές επιδράσεις που δέχτηκε το νησί από τους Ενετούς.  Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά από τόσους αιώνες τα ονόματα των φαγητών παραμένουν τα ίδια. 
·                     ΣΟΥΠΕΣ

Στραπατσάδα (Strapazzada)
Ζουμί πηχτό από κόκαλα, σουρωμένο και ενισχυμένο με λίγο βούτυρο, ανακατεμένο με χτυπητά αυγά, αλάτι, αρκετό πιπέρι και λίγες σταγόνες κονιάκ. Τρώγεται καυτό.
Μανέστρα Κολοπίμπιρι (Collu pimpiri)
Κριθαράκι με κόκκινη σάλτσα από φρέσκο κομιντόρο (ντομάτα), κρεμμύδια, καρότα και σέλινο, αλάτι, κανέλα,  γαρύφαλλα και πολύ κοκκινοπίπερο. Τρώγεται κονσουμαρισμένο.
Μανέστρα Μπούρου-μπούρου
Σπαγγέτι κομμένο σε μικρά κομμάτια με σάλτσα φρέσκιας ντομάτας, κρεμμύδια, λάδι, κομμένες πατάτες και πολύ κοκκινοπίπερο. Τρώγεται είτε κονσουμαρισμένο είτε σούπα.
Φασούγια με πετσαλίνα
Βενετσιάνικη πηχτή σούπα. Στην κατσαρόλα φασόλια ξερά, λάδι, ψιλοκομμένο κρεμμύδι,, χοιρομέρι σε κύβους, δενδρολίβανο και αλατοπίπερο. Προαιρετικά ζωμός ντομάτας και στο τέλος λίγος ζωμός λεμονιού.
Κορωνιά
Είδος πουλέντας που την έφεραν πρόσφυγες από την Κορώνη. Σε βραστό νερό ρίχνουμε μπαρμπαράλευρο (καλαμποκάλευρο), αλάτι, λάδι και λίγο πιπέρι. Τρώγεται χυλωμένη. 
·                     ΧΟΡΤΑΡΙΚΑ

Σαλάτα Ρόκα
Ρόκα ή ρούκαλα
Σαλάτα ρόκα. Φρέσκα φύλλα ρόκας και αντράκλας (γλιστρίδας), με φέτες κρεμμύδι, λάδι, αλάτι, ξύδι, φέτες ντομάτας σε ροδέλες και λίγες ελιές.
Τσιγαρέλι
Αγριόχορτα τσιγαριστά με ψιλοκομμένο κρεμμύδι και σκόρδο, αλάτι και κόκκινο καυτερό πιπέρι. Καλός μεζές για κρασί.
Αγριολάχανα (άγρια χόρτα)
Τυπικό καθημερινό φαγητό αγροτικής οικογένειας. Βραστά άγρια χόρτα σε βαθύ πιάτο με το ζουμί τους, πολύ λεμόνι και φρέσκο λάδι.
Μελιτζάνες παστρόκιο
Μακριές φέτες τηγανιτές μελιτζάνες, πασπαλισμένες με τυρί σε στρώσεις στο φούρνο ανάμεσα σε αυγά βραστά σε ροδέλες, παντσέτα ή χοιρομέρι, σαλάδο (σαλάμι), περιχυμένες με σάλτσα ντομάτας με βασιλικό.
Κολοκυθοπερίσταση
Kολοκύθια, μελιτζάνες, πατάτες, ντομάτες, κομμένα όλα σε ροδέλες (στο φούρνο), με λάδι, αλατοπίπερο και μαϊντανό ψιλοκομμένο. Μια παραλλαγή του μπριάμ. 
·                     ΡΥΖΙ- ΖΥΜΑΡΙΚΑ

Ρύζι - μπίζι (Rizi-bizi)  Παραδοσιακό βενετσιάνικο ριζότο (εθνικό πιάτο της
Βενετίας, σερβιριζόταν στο Δόγη την ημέρα της γιορτής του Αγίου Μάρκου, 25 Απριλίου). Ρύζι, μπιζέλια, ψιλοκομμένο κρεμμύδι και χοιρομέρι, αλάτι, πιπέρι. Τρώγεται όταν το ρύζι στύψει. 
·        Πίτα με ρύζι 

Ιδιόμορφη πίττα με ανοιγμένο φύλλο ζύμης, ρύζι και ψιλοκομμένα κομμάτια αρνιού σοταρισμένα με βούτυρο, κρεμμύδι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο, κανέλλα και ψιλοκομμένο μαϊντανό. Η πίττα πριν μπει στο φούρνο περιχύνεται με 2 αυγά χτυπημένα και ανακατεμένα με αλεύρι, 1 ποτήρι γάλα και αλατοπίπερο, και πασπαλίζεται με τυρί. 
 Παστίτσιο τσι νόνας (νόνα θα πει γιαγιά)  Μια εκδοχή παστίτσιου με φύλλα στο φούρνο. Η διαφορά με τα άλλα έγκειται στο ότι τα μακαρόνια είναι περιτυλιγμένα σε φύλλα σαν πίττα και στο ότι αντί για κιμά, τα μακαρόνια  (χοντρά και μικρά) ανακατεύονται με βούτυρο, ντομάτα, αλάτι, πιπέρι, ζάχαρη, τυρί τριμμένο, αυγά βραστά ροδέλες, κομμάτια χοιρομέρι, σαλάδο (σαλάμι), και το κρέας (ψιλοκομμένα κομμάτια κοτόπουλο και κρέας αρνίσιο ή μοσχαρίσιο) με το σούγο του (σάλτσα). Από πάνω απλώνεται τυρί, λίγο πιπέρι και τριμόψυχα. Αποτελούσε το πρώτο πιάτο ενός κυριακάτικου μεσημεριανού γεύματος σε μεγάλη συγκέντρωση ολόκληρης της οικογένειας.  
·                     ΨΑΡΙΚΑ

Σαβόρο ή Σαβούρο (Pesse in Saor)
Φαγητό των ναυτικών, πρόκειται για στρωμένα σε πήλινο τσουκάλι μικρά ψάρια, συνήθως σαρδέλες αλλά και γόπες ή μεγάλες μαρίδες, μαριναρισμένες σε σάλτσα άσπρη με ψιλοκομμένο σκόρδο, δενδρολίβανο, ξύδι, και μαύρες σταφίδες. Το καλό σαβούρο πρέπει να έχει μείνει τουλάχιστον μια βδομάδα στο τσουκάλι. Διατηρείται πολύ.
Μπουρδέτο (Βενετ. Bordeto)
Βραστός σκορπιός ή γαλέος ή μπακαλιάρος παστός ξαλμυρισμένος καλά, με κόκκινη καυτερή σάλτσα (πολύ κοκκινοπίπερο και καυτερή πιπεριά ολόκληρη), που στο τέλος σβήνεται με χυμό φρέσκου λεμονιού.
Σκορδαλιά
Μπακαλιάρος με αγιάδα (Baccala in pastela)
Ξαλμυρισμένος "παστός" μπακαλιάρος σε χοντρά κομμάτια με σκορδαλιά. Η διαφορά από άλλα μέρη της Ελλάδος έγκειται στην παρασκευή της σκορδαλιάς (aglio) που γίνεται από αποφλοιωμένα αμύγδαλα, σκόρδο, ψωμί, λάδι και ξύδι.
Στακοφύσι (Stock-fish)
Γνωστό από την εποχή των Βενετσιάνων νωρίς τον μεσαίωνα (pesse stocco), μόνο το όνομα είναι δανεισμένο από την Αγγλική γλώσσα. Πρόκειται για "ξερό" (αποθηκευμένο και ξεραμένο) μπακαλιάρο, που για να φαγωθεί τον αφήνουν
σε ανανεούμενο θαλασσινό νερό. Σοταρισμένα κομμάτια μπακαλιάρου με κρεμμύδι και κοκκινοπίπερο, μαγειρεύονται στην κατσαρόλα με σάλτσα ντομάτα, πράσα και λίγη ζάχαρη. Ήταν η εκδοχή του μπουρδέτου για τους πλούσιους.
Μπακαλιάρος Μπιάνκο (in Bianco)
Μπακαλιάρος ή γαλέος με πατάτες στην κατσαρόλα με άσπρη σάλτσα από ψιλοκομμένο σκόρδο, μαϊντανό, χυμό λεμονιού και μαύρο χοντροκομμένο πιπέρι. 
·                     ΚΡΕΑΤΙΚΑ

Παστιτσάδα (pastizzada)
Είναι το πιο δημοφιλές φαγητό στην Κέρκυρα και προσφέρεται σε επίσημα γεύματα και γιορτές. Στην πόλη γίνεται με μοσχαρίσιο κρέας (συνήθως μπούτι)
παραγεμισμένο με λεπτοκομμένο σκόρδο, μαϊντανό και αλατοπίπερο. Στη σάλτσα ντομάτας χρησιμοποιούνται λάδι, κρεμμύδι, κανέλα, γαρύφαλλο, αλατοπίπερο, μοσχοκάρυδο, μπαχάρι, κύμινο και φύλλα δάφνης. Η χωριάτικη παστιτσάδα γίνεται με κόκορα, λέγεται δε ότι είναι καλομαγειρεμένη μόνον όταν η σάλτσα είναι τόσο πηχτή που να βάφει τα μουστάκια. Υπάρχουν ακόμα και παραλλαγές
παστιτσάδας με ψαρικά όπως "αστακός παστιτσάδα".
Σοφρίτο (Soffrito)
Λεπτές φέτες τηγανισμένου μοσχαρίσιου κρέατος, με άσπρη σάλτσα από ψιλοκομμένο σκόρδο, μαϊντανό, άσπρο πιπέρι, άσπρο κρασί, αλάτι και ξύδι. Σερβίρεται με ρύζι ή μασπατάτα (mush potatoes = πουρές πατάτας).
Στουφάδο (El stufadin)
Φαγητό μαγειρεμένο σε κατσαρόλα κλεισμένη καλά και αφημένη πάνω στην "stua" (ειδικό μικρό φουρνέλο στην άκρη του τζακιού), που έβραζε για πολλές ώρες ή και όλη νύχτα. Πρόκειται για κομμάτια μοσχαρίσιου κρέατος, που
προηγουμένως έχουν μαριναριστεί όλη νύχτα σε κρασί, κρεμμύδι, ψιλοκομμένο σκόρδο, καρότο, σέλινο, δενδρολίβανο, φασκόμηλο, θυμάρι, μαντζουράνα, δάφνη και αλατοπίπερο. Τσιγαρίζεται με λάδι και ψιλοκομμένη παντσέτα και μετά βράζεται στη "stua" με όλη την μαρινάτα, προσθέτοντας λίγη ζάχαρη. Τρώγεται με πολέντα που περιχύνομε με την σάλτσα.  
·                     ΠΟΥΛΕΡΙΚΑ

Σούπα Αυγολέμονο
Από κόκορα ή κότα (ελεύθερης βοσκής) γίνεται και από κρέας μοσχαρίσιο ή και συνδυασμό κρεάτων. Είναι το παραδοσιακό Κερκυραϊκό φαγητό της Κυριακής του Πάσχα αλλά και των Χριστουγέννων (στην περίπτωση αυτή προστίθενται οι φτερούγες και ο λαιμός της γαλοπούλας για νοστιμιά). Για να είναι καλό το αυγολέμονο πρέπει να αντιστοιχεί ένα αυγό χωριάτικο για κάθε μερίδα σούπας, ενώ τα ασπράδια του αυγού θα πρέπει να έχουν "χτυπηθεί" πολύ καλά, ξεχωριστά. 
Κότα μπολίδα παραγιομιστή
Στα κορφιάτικα σπίτια, την πρώτη του χρόνου, τρωνε κοτόπουλο που προηγουμένως έχει πάρει μερικές βράσεις στην κατσαρόλα για την παρασκευή της σούπας και μετά ψήνεται στο φούρνο. Πρόκειται για το παραδοσιακό ελληνικό πιάτο της Πρωτοχρονιάς, με παραλλαγή σίγουρα στη γέμιση του πουλερικού, που περιέχει παντσέτα, θυμάρι, ξερό τυρί, γάλα, ψωμί, κιμά μοσχαρίσιο, αυγά, σκόρδο κοπανισμένο, λάδι, μαϊντανό ψιλοκομμένο και μπαχαρικά.   
·                     ΕΝΤΟΣΘΙΑ

Χορδές ή γαρδούμπες
(Χορδήν έτρωγαν οι αρχαίοι Έλληνες, χορδούνιν οι Βυζαντινοί, γαρδούμπα οι Νεοέλληνες) Εντόσθια αρνιού (συκώτι, γλυκάδια, πνευμόνια) πλεγμένα και δεμένα κόμπο με αρνίσια έντερα, πασπαλισμένα με πολύ πιπέρι, ρίγανη,
λάδι, και λεμόνι στο φούρνο ή στα κάρβουνα.
Τσιλίχουρδα
Παραλλαγή της παραδοσιακής πασχαλινής μαγειρίτσας. Η διαφορά από την υπόλοιπη Ελλάδα είναι στο ότι δεν πρόκειται για σούπα αλλά για χοντροκομμένα εντόσθια αρνιού χωρίς ρύζι με πηχτή σάλτσα από πολλά ψιλοκομμένα
κρεμμυδάκια φρέσκα, μαϊντανό, άνηθο, αλάτι, πολύ πιπέρι και στο τέλος λεμόνι. Η παράδοση θέλει και τα ποδαράκια του αρνιού καθαρισμένα στην κατσαρόλα για να χυλώσουν πιο καλά τα τσιλίχουρδα.
Τίνγκολα (Intigolo)
Συκώτι τηγανιτό με κρεμμύδι σε ροδέλες με αλατοπίπερο και λίγη ζάχαρη, σβησμένο με κρασί, περιχυμένο με χυμό ντομάτας και πασπαλισμένο με ψιλοκομμένο μαϊντανό.
Φιγαδέλια (Figa)
Κομμάτια μοσχαρίσιου συκωτιού περιτυλιγμένα σε 'μπόλια' αρνίσια αφού προηγουμένως πασπαλιστούν με μυρωδικά και μπαχαρικά: ψιλοκομμένο σκόρδο, ρίγανη, αλατοπίπερο και κανέλα. Γίνονται ψητά στα κάρβουνα. 
·                     ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ

Μπουρντούνι (Boldon, Λουκάνικα από αίμα)
Πηγμένο μοσχαρίσιο αίμα σε μεγάλα έντερα με λιανισμένο κρεμμύδι, σκόρδο, κανέλα, γαρύφαλλο, μοσχοκάρυδο, αλάτι, πιπέρι και κομματάκια από χοιρινό λίπος. Κομμένο σε φέτες, τηγανισμένο σε λίπος και σβησμένο σε ξύδι αποτελεί σπάνιο κρασομεζέ.
Νούμπουλο φουμικάδο (Nombolo)
Το Κερκυραϊκό νούμπουλο είναι άριστης ποιότητος και αποτελείται από χοιρινό κόντρα φιλέτο ολόκληρο, αλατισμένο και πασπαλισμένο παντού με πιπέρι, περασμένο σε έντερο και καπνισμένο σε φωτιά με λεπτά ξύλα και πολλά
αρωματικά κλαριά: φασκόμηλο, φλησκούνι ξερό, σχοίνο, δάφνη, μυρτιά, μολοχάνθια, ρίγανη και φλούδα από αμύγδαλα. 
Πηχτή  Γουρουνοκεφαλή βραστή με κανέλα, γαρύφαλλο, δάφνη, φασκόμηλο, πιπέρι και αλάτι χοντρό. Κόβεται κομματάκια και γεμίζεται σε πλατύ έντερο χωρίς τα μυρωδικά. Κρεμιέται στο φρέσκο.   Χωριάτικα Λουκάνικα Κέρκυρας Λουκάνικα Κερκυραϊκά χωριάτικα  Χοιρινό κρέας με πολύ πάχος και σκέτο κρέας άπαχο
αλεσμένα μαζί με σκόρδο, πολύ αλάτι, πιπέρια ολόκληρα και
ρίγανη, γεμισμένο σε ξεπλυμένα με κρασί έντερα, καπνιστό ή
στον αέρα.
Σαλάδο (ντόπιο σαλάμι)
Καπνιστό αλεσμένο χοιρινό κρέας με πολύ πιπέρι και αλάτι. Κρεμιέται και καπνίζεται με αρωματικά κλαριά.
Χοιρομέρι φουμικάδο (καπνιστό)
Χοιρομέρι αλατισμένο με σαλινίτρο (νιτρικό άλας) και πρεσαρισμένο με δυνατό βάρος για μια εβδομάδα. Μετά κρεμιέται και καπνίζεται με αρωματικά κλαριά. 
·                     ΦΡΟΥΤΑ

Κουμ Κουάτ
Ο καρπός του δέντρου citrus-japonica, που ήρθε στην Ευρώπη από την Ιαπωνία μόλις το 1846 και φυτεύτηκε πειραματικά στην Κέρκυρα από τους Εγγλέζους. Έκτοτε τα παρασκευάσματά του, λικέρ, φρουί γκλασέ και γλυκό κουταλιού πωλούνται σε κάθε μαγαζί και τα αγοράζουν οι πάντες.
Κερκυραϊκές Φράουλες
Ποικιλία από μικροσκοπικές φράουλες (σαν αγριοφράουλες) με υπέροχο άρωμα. Πωλούνται μόνο την εποχή τους (Μάιος) Φρεσκαμέντα (παυλόσυκα ή φραγκόσυκα) Γλυκά, αρωματικά και γευστικά φρούτα από τους κάκτους πολύ
δημοφιλή στην Κέρκυρα Τρώγονται παγωμένα με πολύ νερό, συνήθως το πρωί.  
·                     ΓΛΥΚΑ

Τζίντζολα ξερή
Αποξηραμένα τζίτζιφα με σταφίδες και σουσάμι που σερβίρονται ως επιδόρπιο σε όσους δεν τελείωσαν το κρασί τους.
Συκομαΐδα ή συκόπιτα
Φτιαγμένη από μούστο και ξεραμένα σύκα είναι αρωματισμένη με γλυκάνισο, πιπέρι και ούζο. Τρώγεται ως επιδόρπιο, ξηρός καρπός αλλά μπορεί να συνοδέψει και ουζάκι.
Μάντολες (Mandorle)
Καβουρδισμένο και καραμελωμένο αμύγδαλο, βρίσκεται σε πολλά ζαχαροπλαστεία της πόλης.
Πασταφρόλλες (Pasta frolla)
Καθημερινό, 'εύκολο' γλυκό με ζύμη και μαρμελάδα, ευρέως διαδεδομένο στα Επτάνησα.
Μαντολάτο (Mandolato)
Γλύκισμα φτιαγμένο από ταχίνι, ασπράδι αυγού, μέλι, και ολόκληρα αμύγδαλα.
Παντεσπάνια (Pan di Spagna)
Μικρά κέικ που ήλθαν στην Κέρκυρα το 1492 με τους διωγμούς των εβραίων από την Ισπανία. Γλυκό δυναμωτικό και ελαφρύ, πασπαλισμένο με κοπανισμένη ζάχαρη, στέλνονταν στην λεχώνα και στο νεογέννητο σε μικρές
στρογγυλές και βαθιές φόρμες.
Κουτσούλοι πιπεράτοι (Pevarini)
Μικρές ζύμες από ζάχαρη, νερό, αλεύρι, μέλι και πιπέρι, ζυμωμένες με δύναμη ώσπου να γίνει η ζύμη πολύ μαλακή. Ψήνονται στο φούρνο.
Λουκουμάδες
Τηγανίτες τ΄ Αγιού  Πρόκειται για τους πασίγνωστους λουκουμάδες που
φτιάχνονται στη γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα, προστάτη του νησιού, όπως το έθιμο τις απαιτεί. Πασπαλίζονται με μέλι ή με κοπανιστή ζάχαρη.
Φογάτσα (Fogassa de Pasqua)
Ένα είδος τσουρεκιού βενετσιάνικης προέλευσης, που βρίσκεται σε όλους τους παραδοσιακούς φούρνους του νησιού και της πόλης.
Κολομπίνα (Colombin)
Χριστόψωμο σε σχήμα περιστεριού, που συνηθιζόταν πολύ στα χρόνια των Βενετσιάνων και πωλείται ακόμα και σήμερα σε πολλά ζαχαροπλαστεία και φούρνους της πόλης.  
Πουτίνγκα
Με εμφανή Βρετανική επιρροή. Οι καλές νοικοκυρές δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στη χριστουγεννιάτικη πουτίνγκα, της οποίας η προετοιμασία ξεκινάει ένα μήνα πριν.
Τζαλέτια (Zaleti)
Ζυμωμένο βούτυρο με μπαρμπαρέλα (καλαμποκάλευρο) και ψημένο σε μέτριο φούρνο. Όταν κρυώσει περνιόνται σε νερό με πορτοκάλι και πασπαλίζεται με ζάχαρη.
Μουσταστόνια (Mostazzoni)
Αμύγδαλα αλεσμένα με ζάχαρη αυγά και βανίλια, πλασμένα σε μπάλες και ψημένα σε σιγανό φούρνο.
Κέικ (Plum Cake)
Συνήθως με φρούτα (μεταξύ των οποίων και περγαμόντο)
Σπερνά
Βρασμένοι σπόροι σταριού με κανέλα, σταφίδα μαύρη, γλυκάνισο, αμύγδαλα, κόλιαντρο, κουκουνάρια, σπόρια ρόδι και κουφετάκια, όλα πασπαλισμένα με ζάχαρη, που στη Κέρκυρα προσφέρονται από τις εκκλησίες που γιορτάζουν
τη μνήμη του Αγίου στους οποίους είναι αφιερωμένες, μετά την πρωινή λειτουργία. Το όνομά τους μάλλον από τον Εσπερινό, επειδή παλιά μοιράζονταν στην εκκλησία αφού τα ευλογούσε ο παπάς μετά τον Εσπερινό.  
ΠΟΤΑ

Τσιτσιμπύρα (Ginger-beer)
Το σήμα κατατεθέν των Επτανήσων από την εποχή των Εγγλέζων, σήμερα φτιάχνεται μόνο στη Κέρκυρα. Από χυμό λεμονιού, φυσικό λεμονέλαιο, τριμμένο τζίντζερ άριστης ποιότητος, άσπρες σταφίδες, νερό και ζάχαρη σήμερα
παρασκευάζεται από μια μικρή βιοτεχνία του νησιού η οποία 'ζυμώνει' στα καζάνια της το ιστορικό αναψυκτικό. Νοστιμότατη και δροσιστική είναι έτοιμη μετά από τρεις εβδομάδες ζύμωσης και σερβίρεται στα καφενεία από το
Πάσχα ως το Φθινόπωρο και λόγω της μεγάλης ζήτησης πίνεται πάντα φρέσκια και πολύ παγωμένη. 

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΤΗΣ Π.Ι.Ν 

Σε όλα τα νησιά της Περιφέρειας μας παράγονται ανάλογα της συνήθειες των κατοίκων διάφορα παραδοσιακά προϊόντα. 
Στην Κέρκυρα, τέτοια είναι το κουμ-κουατ , η τσιτσυμπύρα, το λιμοντσελο,η Κερκυραϊκή μπύρα , συκόπιτα ή συκομαΐδα, το νούμπουλο, το σαλάμι Κερκύρας
και τα λουκάνικα. Ο καρπός από το κουμ κουατ είναι εσπεριδοειδές, που
μεταποιείται στο ομώνυμο λικέρ, φρουί γλασέ και σε μικρότερες ποσότητες σε μαρμελάδα και γλυκό του κουταλιού. Πωλείτε σε τοπικά παραδοσιακά μαγαζιά αλλά και σε Σουπερ Μάρκετ. Είναι ένα από τα προϊόντα που σχεδόν κάθε επισκέπτης παίρνει μαζί του φεύγοντας από την Κέρκυρα. Οι ίδιες επιχειρήσεις παρασκευάζουν μάντολες και μαντολάτα. Από λεμόνια παρασκευάζεται το λιμοντσέλο (είδος απεριτίφ) και η τσιτσιμπύρα (είδος αναψυκτικού) Η τσιτσιμπύρα «κουβαλά» την νεότερη ιστορία της Κέρκυρας, αποτελεί σήμα κατατεθέν των Επτανήσων από την εποχή της αγγλικής κυριαρχίας και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στα καφέ, τις ταβέρνες και τα μίνι μάρκετ του νησιού.Διατηρείται αποκλειστικά στο ψυγείο, σαν το γάλα, γιαυτό και δεν είναι εύκολη η εξαγωγή της. Μοναδική ευκαιρία να τη δοκιμάσει έχει ο επισκέπτης της Κέρκυρας, που θα ζητήσει το ποτό με την ιστορική καταγωγή, την παραδοσιακή συνταγή και την τονωτική γεύση.Στη βόρεια Κέρκυρα, στην περιοχή του Αρίλλα,παρασκευάζεται η κερκυραϊκή φρέσκια μπύρα, σε ένα μικρό, αλλά σύγχρονο ζυθοποιείο. Συκόπιτα ή συκομαΐδα εκλεκτός ουζομεζές, που φτιάχνεται από αποξηραμένα σύκα, ούζο, πιπέρι και άλλα μπαχαρικά. Παρασκευάζεται από κάποιες μεταποιητικές μονάδες κουμ κουατ, ενώ δεν λείπει από τα κερκυραϊκά νοικοκυριά που αγαπούν την παράδοση. Τα λουκάνικα, τα σαλάμια και τα νούμπουλα (καπνιστό χοιρινό φιλέτο) Κερκύρας παρασκευάζονται με ντόπιες συνταγές από χοιρινά που εκτρέφονται σε πρότυπες μονάδες του Νομού. Το νούμπουλο και το σαλάμι ήδη βρίσκεται στις αγορές της υπόλοιπης Ελλάδας και οι παραγόμενες ποσότητες μπορούν να καλύψουν ενδεχόμενη αύξηση της ζήτησης.Το περίφημο αυθεντικό βούτυρο Κερκύρας, με το μοναδικό άρωμα, έχει αρχίσει να παράγεται και πάλι. Δυστυχώς, το βούτυρο παράγεται σε μικρές ποσότητες, διότι η επιχείρηση χρησιμοποιεί πρώτη ύλη, γάλα, το οποίο προέρχεται από ιδιόκτητη μικρή κτηνοτροφική μονάδα.
Λευκάδα
Στην Λευκάδα υπάρχουν τρείς εγκεκριμένες εγκαταστάσεις παραγωγής του φημισμένου και παγκοσμίως γνωστού αλλαντικού με την ονομασία «Σαλάμι αέρος Λευκάδας». Υπάρχει ενδιαφέρον για την ένταξή του στα Προϊόντα Γεωγραφικής ένδειξης (ΠΓΕ). Σε μικρές ποσότητες για οικιακή κυρίως χρήση παρασκευάζεται ξινομυζήθρα ή σαλαμούρα, ένα προϊόν που μοιάζει στη γεύση με γαλοτύρι. Παρασκευάζεται από αιγοπρόβειο γάλα και ωριμάζει επίσης μέσα σε αιγοπρόβειο γάλα. Τέλος, υπάρχουν επτά (7) βιοτεχνίες που παράγουν
παραδοσιακά, ζαχαρώδη προϊόντα –παστέλι, μαντολάτο, λαδόπιτα, λαδοκούλουρα, γλυκά κουταλιού- χρησιμοποιώντας παλιές συνταγές, μία σοκολατοποιία, και μία ποτοποιία που παράγει λικέρ (ροζολί, κανέλα, γαρίφαλο, σομάδα, κ.α.), κονιάκ και ούζο. Ζάκυνθος Δραστηριοποιούνται 6 εργαστήρια που παράγουν παραδοσιακά, ζαχαρώδη προϊόντα –παστέλι, μαντολάτο, μάντολες, και παξιμάδια σταφίδας χρησιμοποιώντας παλιές
συνταγές.
Κεφαληνία και Ιθάκη
Η μυζήθρα που προέρχεται από το λευκό βαρελίσιο τυρί (μυζήθρα φέτας) είναι μαλακή τύπου ανθότυρο με 6% περίπου λιπαρά και έχει γλυκιά γεύση. Προέρχεται από τον ορρό του γάλακτος που βράζεται γύρω στους 900 C. Η
μυζήθρα ανεβαίνει και συλλέγεται. Διατίθεται μαλακή με γλυκιά γεύση αλλά και αλατίζεται για να διατηρηθεί περισσότερο (ημίσκληρη μυζήθρα). Η μυζήθρα που προέρχεται από το κεφαλοτύρι (μυζήθρα κεφαλοτυριού) έχει πολλά λιπαρά 40% επειδή το γάλα πήζει σε υψηλότερη θερμοκρασία και περνάει έτσι μεγάλο μέρος
του βουτύρου στο εξαιρετικό αυτό προϊόν. Είναι πολύ γνωστό και έχει μεγάλη ζήτηση. Ένα άλλο προϊόν η πρέντζα που προέρχεται από την μυζήθρα και εμπλουτίζεται με τρίμματα άλλων τυριών, ελαιολάδου και θυμαριού, έχει κρεμμώδη εμφάνιση και είναι ευρέως γνωστή και ως σπεσιαλιτέ του νησιού. Οι μάντολες Κεφαλληνίας , το μπαρμπουλέ , δύο παραδοσιακά ζαχαρώδη προϊόντα με βάση το αμύγδαλο, μοναδικής νοστιμιάς, μαζί με το κομφέτο (παστοκύδωνο), είναι τα δώρα που οι επισκέπτες του νησιού μας φεύγοντας παίρνουν στις αποσκευές τους. Ειδικά η μάντολα, η μικρή λιχουδιά με το κόκκινο χρώμα που αρέσει σε όλους, πήρε το όνομά της από την ιταλική λέξη ''mandorla'' που σημαίνει αμύγδαλο. Η ζάχαρη ήταν πανάκριβη, αλλά και σπάνια κατά τη διάρκεια της βενετσιάνικης διοίκησης – κατοχής. Οι πρώτες προσπάθειες
κατασκευής μάντολας είχαν γίνει με το λιβανιστήρι - το θυμιατό. Στην εξέλιξη του γλυκού εδέσματος οι κατασκευαστές του πρόσθεσαν και λίγο χρώμα - εξού και το σημερινό κόκκινο χρώμα της μάντολας.  Στις μέρες μας δυο είναι τα είδη που παρασκευάζονται. Το κλασσικό κόκκινο – με το καραμελόχρωμα και το καφέ, με γεύση μελιού. Η μάντολα είναι ένα έδεσμα ιδιαίτερα αγαπητό όχι μόνο
στην Κεφαλονιά αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα καθώς
και στην Ευρώπη, τον Αραβικό κόσμο και την Αμερική. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: