Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

H Εισήγησή μου στο 5ο Συνέδριο Εξαγωγών Ελαιολάδου



Πώς θα διπλασιαστούν οι εξαγωγές ελαιόλαδου

Η τυποποίηση μπορεί να φέρει έξτρα έσοδα της αξίας, παρά τις επιπτώσεις στην παραγωγή από τη μείωση επιδοτήσεων

 Τη δυνατότητα διπλασιασμού της αξίας των εξαγωγών ελαιόλαδου, στα 560 εκατ. ευρώ ετησίως από περίπου 310 εκατ. ευρώ που κυμαίνονται σήμερα, μέσω της τυποποίησης και της δημιουργίας εθνικού brand, διαβλέπει η μελέτη της Διεύθυνσης Οικονομικής Ανάλυσης της Εθνικής ΤράπεζαςΕΤΕ+4,26% με θέμα «Ελαιόλαδο, Δημιουργώντας το Ελληνικό Brand».

Ωστόσο, όπως επισημαίνεται στη μελέτη, βασική παράμετρος για να θωρακιστεί το ελληνικό ελαιόλαδο -δεδομένης της εισόδου στις διεθνείς αγορές νέων παραγωγών από τρίτες χώρες, αλλά και της αναθεώρησης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής- αποτελεί μια εκ βάθρων αλλαγή για τον κλάδο μέσω ενός νέου αναπτυξιακού προτύπου, που θα δίνει έμφαση στην τυποποίηση, την καθετοποίηση και τις οικονομίες κλίμακας. Σύμφωνα με τους αναλυτές της μελέτης, «οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για την πραγματοποίηση αυτής της μεταστροφής», με γνώμονα τη θετική επίδραση τεσσάρων παράλληλων εξελίξεων:
* Σταδιακά οι καταναλωτές αναγνωρίζουν την αξία του ποιοτικού ελαιόλαδου, όπως αποτυπώνεται από την αύξηση του ποσοστού του παρθένου έναντι του ραφιναρισμένου ελαιόλαδου στις διεθνείς αγορές (από 70% το 1990 σε 80% το 2014). Η ποιοτική υπεροχή του ελληνικού ελαιόλαδου είναι ξεκάθαρη (το 80% της ελληνικής παραγωγής είναι εξαιρετικά παρθένο, έναντι 65% της ιταλικής και 30% της ισπανικής) και συνεπώς με συνεκτικές ενέργειες προώθησης μπορεί να αναχθεί στο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Η ανάδειξη νέων μεγάλων και δυναμικών αγορών (όπως η Ρωσία και η Κίνα, στις οποίες δεν έχει ακόμα κυριαρχήσει το ιταλικό ελαιόλαδο) προσφέρουν υψηλά περιθώρια διείσδυσης του ελληνικού ελαιόλαδου.
* Η δυναμική του κλάδου των επιτραπέζιων ελιών στη διεθνή αγορά κατά την τελευταία δεκαετία αυξάνει την αναγνωρισιμότητα του ελληνικού προϊόντος, ενώ προσφέρει εγκαθιδρυμένα κανάλια διανομής για τις ελληνικές επιχειρήσεις.
* Οι σχεδόν 25 εκατ. τουρίστες που επισκέπτονται ετησίως τη χώρα μας μπορούν να αναχθούν σε δυνητικούς καταναλωτές του ελληνικού ελαιόλαδου στο εξωτερικό. Εάν καταφέρουμε να πείσουμε έναν στους δέκα τουρίστες που έρχονται στη χώρα μας να καταναλώνει πέντε κιλά ελαιόλαδο ετησίως, σε βάθος πενταετίας, τότε θα μπορέσουμε να εξάγουμε τυποποιημένα όλο το προϊόν που αυτή τη στιγμή εξάγεται χύμα.

Η εικόνα του κλάδου
Το ελαιόλαδο αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ελληνικής οικονομίας, καθώς καλύπτει το 9% της συνολικής αγροτικής παραγωγής στην Ελλάδα σε όρους αξίας. Η Ελλάδα είναι η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός ελαιόλαδου παγκοσμίως (μετά την Ισπανία και την Ιταλία), με παραγωγή της τάξης των 310 χιλ. τόνων, η οποία αντιστοιχεί σε 750 εκατ. ευρώ, συνεισφέροντας έτσι το 0,4% του ΑΕΠ (έναντι 0,3% του ΑΕΠ για τον ισπανικό κλάδο και 0,1% για τον ιταλικό).
Οι εξαγωγές του ελληνικού ελαιόλαδου αφορούν περί το 35% της παραγωγής, ενώ στην πλειονότητά τους απευθύνονται στην Ιταλία. Το μερίδιο, όμως, της Ελλάδας στη διεθνή αγορά τυποποιημένου ελαιόλαδου κυμαίνεται μόλις στο 4%, έχοντας μάλιστα υποχωρήσει έναντι του 6% που κατείχε τη δεκαετία του 1990. Οπως επισημαίνεται στη μελέτη, μόλις το 27% της συνολικής παραγωγής ελαιόλαδου φτάνει στο στάδιο της τυποποίησης στην Ελλάδα, με το αντίστοιχο ποσοστό για την Ισπανία να ανέρχεται στο 50% και για την Ιταλία στο 80%.
Σε επίπεδο τυποποιημένου ελαιόλαδου, τέσσερις επιχειρήσεις (Ελαΐς Unilever, Μινέρβα, Gaea και Nutria) ελέγχουν το 40% των εξαγωγών επώνυμων προϊόντων και το υπόλοιπο αφορά συνεταιρισμούς.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η μελέτη, συνολικά 460 εταιρείες παράγουν επώνυμο ελαιόλαδο στη χώρα μας.
Λόγω του χαμηλού όγκου τυποποιημένου προϊόντος, οι ελληνικές εταιρείες τυποποίησης δυσκολεύονται να ανταγωνιστούν τις ιταλικές και ισπανικές πολυεθνικές του κλάδου όσον αφορά την αποτελεσματική προώθηση αναγνωρίσιμων brands.
Αξίζει να επισημανθεί ότι κομβικό ρόλο στη διεθνή αγορά τυποποιημένου ελαιόλαδου διαδραματίζει η Ιταλία, η οποία εκμεταλλευόμενη τη διεθνή αναγνωρισιμότητα του ιταλικού ελαιόλαδου και τα οργανωμένα δίκτυα προώθησης των επιχειρήσεών της, εισάγει χύμα ελαιόλαδο (κυρίως από Ισπανία και Ελλάδα) και το επανεξάγει τυποποιημένο.
Συνολικά οι επανεξαγωγές καλύπτουν περίπου το 1/3 της διεθνούς αγοράς τυποποιημένου ελαιόλαδου και αποφέρουν στην Ιταλία υπεραξία της τάξης του 1,3 ευρώ/κιλό (καθώς η Ελλάδα και η Ισπανία εξάγουν στην Ιταλία σε τιμές κοντά στα 2,2 ευρώ/κιλό, η οποία στη συνέχεια εξάγει σε τιμές της τάξης των 3,5 ευρώ/κιλό). Οσον αφορά την εγχώρια κατανάλωση, η οποία απορροφά περίπου τα 2/3 της συνολικής παραγωγής, το μεγαλύτερο μέρος της (σχεδόν 75%) καλύπτεται με χύμα ελαιόλαδο.
Σχετικά με την κατανάλωση τυποποιημένου ελαιόλαδου, δύο επιχειρήσεις (Ελαΐς Unilever και Μινέρβα) ελέγχουν το 60% των εγχώριων πωλήσεων, ενώ περί το 20% υπολογίζεται το μερίδιο του ελαιόλαδου ιδιωτικής ετικέτας που διακινούν οι λιανεμπορικές αλυσίδες. Το εναπομείναν 20% μοιράζεται σε συνεταιρισμούς και λοιπές επιχειρήσεις.
Εκτιμήσεις για κάμψη της παραγωγής την επόμενη πενταετία
Σε επίπεδο παραγωγής τα μηνύματα είναι αρνητικά, καθώς το «κούρεμα» των επιδοτήσεων κατά 29% σε πραγματικούς όρους (στο διάστημα έως το 2020) εκτιμάται ότι θα επιφέρει πτώση του όγκου παραγωγής κατά 10% την επόμενη πενταετία. Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί η υψηλή εξάρτηση των Ελλήνων ελαιοπαραγωγών από τις επιδοτήσεις, οι οποίες καλύπτουν το 41% των εσόδων τους (έναντι 32% για τους Ιταλούς και 28% για τους Ισπανούς).
Συνεπώς, η παραγωγή αναμένεται να περιοριστεί κοντά στις 280.000 τόνους το 2020, με το μερίδιο της Ελλάδας στην παγκόσμια παραγωγή να περιορίζεται στο 8,5% το 2020 από 11% το 2014.


Οι προοπτικές
Οπως υπογραμμίζεται στη μελέτη, με τη στήριξη από τις επιδοτήσεις να περιορίζεται και με την Ιταλία να μειώνει σταδιακά την εξάρτησή της από την Ελλάδα για τις εισαγωγές της σε χύμα ελαιόλαδο (από 30% των ιταλικών εισαγωγών το 1990 σε 17% το 2014), η αναζήτηση ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης καθίσταται πλέον μονόδρομος.
Δεδομένου ότι η προφανής διέξοδος είναι η διεθνής αγορά τυποποιημένου ελαιόλαδου, η νέα στρατηγική του κλάδου πρέπει να βασίζεται στο συνδυασμό Οικονομίες κλίμακας - Καθετοποίηση - Τυποποίηση - Προώθηση/Διανομή.
Συγκεκριμένα, απαιτείται:
* Περιορισμός του κόστους παραγωγής (κυρίως μέσω συγκέντρωσης σε όλα τα στάδια παραγωγής και καθετοποίησης της διαδικασίας παραγωγής).
* Αύξηση του μεριδίου παραγωγής που τυποποιείται (τόσο στην εγχώρια όσο και στη διεθνή αγορά), ώστε οι ελληνικές εταιρείες να αποκτήσουν την κρίσιμη μάζα για την αποτελεσματική προώθηση του ελαιόλαδου στο εξωτερικό.
* Οργανωμένη εθνική στρατηγική προσέγγισης καταναλωτών και δημιουργίας καναλιών διανομής.
Η διεθνής αγορά
Η διεθνής ελαιοπαραγωγή έχει διπλασιαστεί την τελευταία 25ετία, προσεγγίζοντας το επίπεδο των τριών εκατομμυρίων τόνων. Βασικές κινητήριες δυνάμεις της αλματώδους ανάπτυξης ήταν:
* Η Ισπανία, η οποία διπλασιάζοντας την παραγωγή της καλύπτει πλέον άνω του 40% της παγκόσμιας παραγωγής.
* Νέες χώρες-παραγωγοί (κυρίως Τουρκία, Τυνησία, Μαρόκο και Συρία), οι οποίες αύξησαν το μερίδιό τους στην παγκόσμια παραγωγή στο 35% το 2014 από 25% το 1990.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι δύο λοιποί παραδοσιακοί παραγωγοί -Ιταλία και Ελλάδα- υπέστησαν συρρίκνωση των μεριδίων τους στην παραγωγή (από το 23% το 1990 στο 14% το 2014 για την Ιταλία και από το 14% στο 11% αντίστοιχα για την Ελλάδα).
Η αυξημένη παραγωγή οδήγησε σε αντίστοιχη άνοδο τη διεθνή αγορά τυποποιημένου ελαιόλαδου, καθώς η στροφή στη μεσογειακή διατροφή εντείνεται σε παγκόσμιο επίπεδο και η ποσότητα που καταναλώνουν οι τρεις παραδοσιακοί παραγωγοί (Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα) παρέμεινε σταθερή κοντά στο 1,3 εκατ. τόνους ετησίως.
Συγκεκριμένα, οι ποσότητες του ελαιόλαδου που διακινούνται μέσω ροών διεθνούς εμπορίου σε καταναλωτές τρίτων χωρών προσέγγισαν το 1,3 εκατ. τόνους το 2014 από 0,2 εκατ. τόνους το 1990. Ως βασικές χώρες προορισμού ξεχωρίζουν οι ΗΠΑ (15%), η Γαλλία (11%) και η Γερμανία (7%), ενώ παράλληλα εμφανίζονται νέες δυναμικές αγορές, όπως η Ρωσία και η Κίνα.

Ελαιόλαδο - Μεσογειακή Διατροφή


Mια διατροφή που προσφέρει υγεία και μακροζωία

Η Μεσογειακή Διατροφή αντικατοπτρίζει τις τυπικές διατροφικές συνήθειες των κατοίκων της Μεσογείου. Βασίζεται στην απλή παρασκευή εύγευστων πιάτων χάρη στην ευρεία γκάμα προϊόντων που παράγονται σε αυτές τις χώρες. 
Παράλληλα, οι συνταγές της μπορούν εύκολα να προσαρμοστούν στις προσωπικές γευστικές προτιμήσεις του κάθε ανθρώπου.
Η ελληνική εκδοχή της Μεσογειακής Διατροφής αποτελείται από προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα και διαμόρφωσαν τις διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Τα τελευταία πενήντα χρόνια έχει εμφανιστεί στο παγκόσμιο προσκήνιο μια ομόφωνη διεθνής επιστημονική άποψη ότι η παραδοσιακή διατροφή των χωρών της Μεσογείου είναι πιο υγιής από τις δυτικές ή τις άφθονες δίαιτες.
Αυτή η ομοφωνία είναι αξιόπιστη επειδή είναι αποτέλεσμα της εργασίας ερευνητών απ’ όλα τα σημεία του κόσμου και είναι ανεξάρτητη από μονάδες βιομηχανικού ενδιαφέροντος ή από οποιαδήποτε χώρα.
Τι ακριβώς είναι η Μεσογειακή διατροφή;
 Η μεσογειακή διατροφή είναι πλούσια σε φρούτα και λαχανικά και περιλαμβάνει ζυμαρικά, ψωμί, δημητριακά, ρύζι και πατάτες, πουλερικά και ψάρια, γαλακτοκομικά προϊόντα, μερικά πολύ λίγο επεξεργασμένα εποχιακά τρόφιμα και ελάχιστο κρέας. Περιλαμβάνει όμως δύο βασικά συστατικά: το ελαιόλαδο που είναι η κύρια πηγή λίπους και το κρασί.
Η ημερήσια πρόσληψη γαλακτοκομικών γίνεται κυρίως με τη μορφή τυριού ή γιαουρτιού.
Το πιο συνηθισμένο επιδόρπιο είναι τα φρούτα εποχής. 
Τα γλυκά καταναλώνονται λίγες φορές την εβδομάδα, ενώ πολλές φορές τη θέση της ζάχαρης παίρνει το μέλι.
Το κόκκινο κρέας είναι σχεδόν απαγορευμένο και καταναλώνεται λίγες φορές το μήνα και σε μικρές ποσότητες, σε αντίθεση με το κοτόπουλο και το ψάρι που καταναλώνονται κάθε εβδομάδα. 
Τέλος, πολύ συχνή είναι και η κατανάλωση κρασιού (ένα ή δύο ποτήρια κρασί κάθε ημέρα).
Η πυραμίδα της Μεσογειακής Διατροφής 
Τα βασικά χαρακτηριστικά της Μεσογειακής Διατροφής απεικονίζονται σχηματικά με την αντίστοιχη Διατροφική Πυραμίδα. Πρόκειται για μια γραφική αναπαράσταση των ποσοτήτων των διαφόρων συστατικών της δίαιτας με τη μορφή πυραμίδας που σχεδίασε τον Ιανουάριο του 1993, μια επιτροπή πανεπιστημιακών και ερευνητών, στην Μασσαχουσέτη των ΗΠΑ.  
H αξία της μεσογειακής διατροφής
Στις αρχές τις δεκαετίας του '60, ξεκίνησε μια έρευνα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, με στόχο τη μελέτη των διατροφικών συνηθειών, ανθρώπων από 7 διαφορετικές χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Γιουγκοσλαβία, Ολλανδία, Φινλανδία, ΗΠΑ και Ιαπωνία). Διήρκεσε 30 χρόνια και πήραν μέρος περίπου 13.000 άτομα ηλικίας 40-59 ετών.
Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας έδειξαν ότι άνθρωποι που ζούσαν στις μεσογειακές χώρες και κυρίως στην Ελλάδα, εμφάνιζαν τα μικρότερα ποσοστά θνησιμότητας από καρκίνο και στεφανιαία νόσο και είχαν το μεγαλύτερο μέσο όρο ζωής, σε σχέση με τους κατοίκους των άλλων χωρών.
Προσπαθώντας οι επιστήμονες να ανακαλύψουν το μυστικό, οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι ο ιδιαίτερος και φυσικός τρόπος ζωής τους (εργασία στην ύπαιθρο, αυξημένη φυσική δραστηριότητα), αλλά και η απλή και λιτή διατροφή τους, η οποία έγινε παγκοσμίως γνωστή ως Μεσογειακή Διατροφή, ήταν η αιτία αυτού του φαινομένου.
Πρόσφατη μεγάλη έρευνα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ, που δημοσιεύτηκε πριν από ένα χρόνο στο περιοδικό New England Journal of Medicine, επιβεβαιώνει ότι η μεσογειακή διατροφή παρατείνει τη ζωή και προστατεύει από τις καρδιοπάθειες και τον καρκίνο.
 Που κάνει καλό η Μεσογειακή Διατροφή
Με τη Μεσογειακή Διατροφή μειώνεται σημαντικά η πιθανότητα καρδιοαγγειακών παθήσεων και κατά συνέπεια της στεφανιαίας νόσου της καρδιάς, αφού το λίπος προέρχεται κυρίως από το ελαιόλαδο και το ψάρι.

Ερευνητές από τη Νέα Ορλεάνη ανακοίνωσαν ότι, η κατάλληλη διατροφή για τους ανθρώπους που έχουν υποστεί έμφραγμα ή άλλο οξύ καρδιακό, είναι η Μεσογειακή Διατροφή.

Η Μεσογειακή Διατροφή μειώνει τον κίνδυνο της αρτηριοσκλήρυνσης, λόγω του ότι ελαττώνει τη συγκέντρωση της γλυκόζης, της ινσουλίνης και της κακής χοληστερόλης

Το ελαιόλαδο, βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής ασκεί ευεργετική δράση για ορισμένους τύπους καρκίνου, όπως του μαστού και του προστάτη. Μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης αποδεικνύει ότι το ελαιόλαδο μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.

Οι θετικές επιπτώσεις του λίπους που προέρχεται από το ελαιόλαδο και τα ψάρια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο του σωματικού βάρους, με την προϋπόθεση ότι θα μειωθεί η συνολική ημερήσια κατανάλωση θερμίδων.

Η Μεσογειακή Διατροφή, προστατεύει από την πτώση των εγκεφαλικών λειτουργιών, την απώλεια μνήμης και ασθένειες που σχετίζονται με το γήρας.

Η Μεσογειακή Διατροφή μειώνει την αρτηριακή πίεση.

Σύγχρονη μελέτη του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου κατέληξε ότι η Μεσογειακή Διατροφή, έχει θετικά αποτελέσματα στο μεταβολισμό της γλυκόζης και των λιπιδίων σε ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη τύπου
Νόστιμα και υγιεινά ελληνικά τρόφιμα
Στην Ελλάδα, κάθε κομμάτι γης έχει και διαφορετικό μικροκλίμα, κι έτσι τα αγροτικά προϊόντα που παράγονται διαφέρουν μεταξύ τους. Όλα όμως έχουν κάτι κοινό. Είναι εξαιρετικά νόστιμα.

Έτσι η Ελλάδα έχει εξαιρετικά από άποψη γεύσης τρόφιμα και ποτά: ελιές, ελαιόλαδο, τυριά, γλυκά του κουταλιού, ούζο, κρασί, μέλι, ξύδια, ζυμαρικά, φρούτο-χυμούς, μπαχαρικά, ψάρια.

Με τα προϊόντα αυτά δημιουργούνται διάφορα εκλεκτά φαγητά. Η ελληνική μεσογειακή διατροφή χαρακτηρίζει όλες τις περιοχές της Ελλάδας και η ελληνική κουζίνα περιλαμβάνει κυρίως το συνδυασμό λαδιού και λαχανικών με αποτέλεσμα να αποκτήσει τη φήμη ότι προσφέρει υγεία και μακροζωία.

Άλλωστε και ο διάσημος καρδιοχειρουργός Κρίστιαν Μπάρναρντ στο βιβλίο του "Πενήντα τρόποι για υγιή καρδιά" είχε αφιερώσει ένα ολόκληρο κεφάλαιο στον ελληνικό τρόπο διατροφής, τον οποίο χαρακτήρισε υγιεινό γιατί περιέχει ελαιόλαδο, κρασί, όσπρια και λαχανικά και ανάφερε ότι η Κρήτη είναι η περιοχή με το μικρότερο ποσοστό καρδιοπαθειών, γεγονός που οφείλεται στην υγιεινή διατροφή.
Πλεονεκτήματα της μεσογειακής διατροφής

Τα πλεονεκτήματα της μεσογειακής διατροφής, οι θετικές της επιπτώσεις στην υγεία και τη μακροζωία, η επιστημονική ομοφωνία, οι συνεχείς αναφορές στον παγκόσμιο τύπο γι΄ αυτήν και η φήμη που απέκτησε σε όλο τον κόσμο προκάλεσαν αύξηση της ζήτησης των μεσογειακών προϊόντων σε όλες τις χώρες.

Οι μελέτες έδειξαν ότι τα οφέλη στην υγεία του ανθρώπου από τη Μεσογειακή Διατροφή προέρχονται από το μεσογειακό διαιτολόγιο ως σύνολο, και όχι από κάποιο μεμονωμένο συστατικό του. Αυτό που καθιστά το μεσογειακό διαιτολόγιο τόσο ευεργετικό είναι ο συνδυασμός των τροφών και πιθανότατα οι χημικές αλληλεπιδράσεις των συστατικών τους.

Τα προϊόντα αυτά αποτελούν επιλεγμένα brands, υγιεινών αγροτικών προϊόντων, ή τροφίμων μικρής μεταποίησης από την Ελλάδα και μπορούν να υποστηρίξουν μια ολοκληρωμένη πρόταση μεσογειακής διατροφής, από την μεριά ενός καταστήματος τροφίμων προς τους πελάτες του. Περιλαμβάνονται ελαιόλαδα, ελιές, τυριά, φρούτα, λαχανικά, νωπά και αποξηραμένα, όσπρια, κοτόπουλα, σάλτσες ντομάτας, σαλάτες λαχανικών και λιχουδιές από ελιά και ντομάτα, κρασί και μέλι.

Σε όλες τις Μεσογειακές χώρες, το ελαιόλαδο χρησιμοποιείται ευρύτατα στις σαλάτες, τη μαγειρική και το τηγάνισμα.
Παρ’ όλο που είναι ιδανικό για όλες τις χρήσεις στην κουζίνα, το ελαιόλαδο είναι εξαιρετικό όταν τρώγεται ωμό. Αυτός είναι ο ιδεώδης τρόπος για να εκτιμηθεί το άρωμα και η γεύση του και να αξιοποιηθούν πλήρως τα θρεπτικά συστατικά του. Επίσης το ελαιόλαδο αναβαθμίζει τη γεύση των λαχανικών και οσπρίων, των οποίων οι ευεργετικές ιδιότητες στην υγεία έχουν αναμφίβολα αποδειχθεί.
Στη μαγειρική, συνιστάται να προστίθεται το ελαιόλαδο στα τελευταία λεπτά της παρασκευής του φαγητού, ώστε να διατηρεί τα χαρακτηριστικά του.
Επιπλέον, είναι ευρέως διαδεδομένη η χρήση του ελαιολάδου στο τηγάνισμα, κυρίως στις Μεσογειακές χώρες.
Το ελαϊκό οξύ, ως μονοακόρεστο λιπαρό οξύ, που βρίσκεται σε αφθονία στο ελαιόλαδο, το καθιστά πιο ανθεκτικό στη θερμότητα και κατάλληλο για το μαγείρεμα και το τηγάνισμα. Αυτό το οξύ είναι πιο σταθερό λόγω της χημικής του δομής, καθώς έχει μόνο ένα διπλό δεσμό στο μόριό του


Ο Ελληνας που έβαλε το ελαιόλαδο στις βιτρίνες του «Harrods»
Με πτυχίο Νομικής και προϋπηρεσία σε διαφημιστική ως copywriter, ο Γιώργος Κολιόπουλος έγινε ο επιχειρηματίας που είδε το ελληνικό λάδι ως τον «υγρό χρυσό» και εισέβαλε στις αγορές του Χονγκ Κονγκ, της Σιγκαπούρης, του Αμπου Ντάμπι, αλλά και στις πανάκριβες βιτρίνες του λονδρέζικου πολυκαταστήματος «Harrods».
Το «λ» ή «Lambda», όπως ονομάζεται το ελαιόλαδο πολυτελείας, πήρε το όνομά του από το αρχικό γράμμα της λέξης «λάδι» και τα τελευταία χρόνια εξελίσσεται σε ένα πανίσχυρο brand name, γεγονός που οφείλεται στην προσπάθεια του κ. Κολιόπουλου να δημιουργήσει ένα προϊόν πολυτελείας σε πανάκριβο gift box, το οποίο θα απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό. Ο ίδιος, ο οποίος δεν έχει βγει ποτέ στο εξωτερικό, κατάφερε μέσω του laptop του να διαδώσει το ελληνικό ελαιόλαδο στις διεθνείς αγορές και να κυριαρχήσει στις βιτρίνες του «Harrods».

Λάδι πολυτελείας

Το πρώτα πράγματα που τραβάνε την προσοχή στο «λ» είναι το μπουκάλι του και η θήκη πολυτελείας. Θα μπορούσε να παραπέμπει σε άρωμα ή σε ένα ακριβό ουίσκι, σε καμία περίπτωση όμως σε αγνό παρθένο ελαιόλαδο Κρήτης. «Ηθελα να δημιουργήσω ένα κόσμημα στο τραπέζι. Το μπουκάλι είναι χειροποίητο. Ακόμα και η ετικέτα πίσω μπαίνει με το χέρι, όπως και ο φελλός. Ηθελα να φτιάξω ένα προϊόν μαγικό, να σε ταξιδεύει στη γεύση», αναφέρει ο κ. Κολιόπουλος και συνεχίζει: «Εκανα μια έρευνα αγοράς και έμαθα ότι η περιοχή Κριτσά Κρήτης είχε βραβευτεί δύο φορές σε παγκόσμιο διαγωνισμό που διεξάγει το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου για τη χαμηλή οξύτητα που έχει το λάδι της (κάτω από 08).
Τους προσέγγισα για να συζητήσουμε το πώς θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως τυποποιητές για μένα. Αγκάλιασαν την προσπάθεια και ξεκίνησε η συνεργασία μας. Πρόκειται ουσιαστικά για την πρώτη προσπάθεια δημιουργίας ενός ultra premium brand από ελληνικά χέρια με στόχο την παγκόσμια αγορά. Μπορώ να μιλήσω άφοβα για την ποιότητά του, καθώς το προϊόν μου έχει περάσει από επίσημες χημικές και οργανοληπτικές αναλύσεις. Πήρα, μάλιστα, και ασημένιο βραβείο στο New York Festival, αλλά στοχεύω στο χρυσό», τονίζει χαρακτηριστικά και οι πρωτιές του «Lambda» δεν σταματούν εδώ.
Είναι το πρώτο λάδι πολυτελείας στον κόσμο, το πρώτο λάδι στο οποίο αναγράφεται η ultra premium κατηγορία του, μια κατηγορία η οποία πήρε το όνομά της από τον ίδιο τον κ. Κολιόπουλο. Οπως αναφέρει: «Εφερα το premiumization που εφαρμόζεται χρόνια στα ποτά στο λάδι. Η κατηγορία ultra premium δεν υπήρχε, αλλά αποφάσισα να το πω εγώ έτσι».
Ακόμη, το «λ» είναι το πρώτο ελαιόλαδο που διατίθεται σε συσκευασία λευκών αποχρώσεων, σε αντίθεση με τα γήινα χρώματα που έχουν οι υπόλοιπες. Είναι το πρώτο σε τόσο ακριβή συσκευασία δώρου παγκοσμίως (€150 ή $180), αλλιώς €41 το μπουκάλι (500 ml), κι όπως τονίζει ο κ. Κολιόπουλος, το «λ» αναβαθμίζει εξίμισι φορές την προστιθέμενη εξαγώγιμη αξία του ελληνικού ελαιολάδου στο εξωτερικό. Ο κ. Κολιόπουλος θεωρεί ότι το «Lambda» είναι η προστιθέμενη αξία που δεν δίνει η Ελλάδα στον εαυτό της, δηλαδή είναι μια ανάγκη που έχουν όλοι οι Ελληνες να λένε από τον καναπέ τους ότι έχουν το καλύτερο λάδι στον κόσμο και να μην κάνουν απολύτως τίποτα.
«Εγώ απλώς το έκανα πράξη αυτό. Είναι ένα πάθος που είχα να φωνάξω ότι παράγουμε το καλύτερο ελαιόλαδο στον κόσμο. Δεν πρέπει να θεωρούμε το λάδι ακριβό γιατί σηκώνει “στις πλάτες του” 6,5 φορές την προστιθέμενη εξαγώγιμη αξία του ελαιολάδου στο εξωτερικό. Δηλαδή, από εδώ και πέρα ο Ελληνας παραγωγός-τυποποιητής όταν θα πάει να πουλήσει ξανά σε Αγγλους ή σε Γάλλους θα ανεβάζει αυτομάτως την αξία. Ο,τι κάνει δηλαδή εδώ και χρόνια ο Δυτικός. Η Ferrari, για παράδειγμα, είναι παράλογα ακριβή, όμως ο Ιταλός δεν αναρωτιέται ποτέ γιατί είναι ακριβή. Η Ferrari “σηκώνει” όλα τα ιταλικά αυτοκίνητα -και τη Fiat και την Alfa Romeo και τη Lancia- και ο Ιταλός ζητάει παραπάνω εξαγώγιμα».

Ο δρόμος μέχρι τα «Harrods»

Oπως συνηθίζει να αναφέρει ο δημιουργός και εμπνευστής του «Lambda», είναι το πρώτο λάδι που δεν φτιάχτηκε από ελιές, αλλά από βιβλία. Είναι καρπός εγκεφαλικής σκέψης. Hθελε να εξάγει το ελληνικό λάδι με ένα πρωτότυπο και πολυτελές τρόπο και η ιδέα υλοποιήθηκε μέσω του υπολογιστή. Βέβαια, όπως τονίζει: «Για να το λανσάρω το 2007, έστειλα 80 χειροποίητες κασετίνες με κούριερ σε trendsetters και δημοσιογράφους γκουρμέ.
Στην Ντονατέλα Βερσάτσε, στον Ιαν Σράγκερ, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης του «Studio 54» και δημιουργός του πρώτου boutique hotel μαζί με τον Φίλιπ Σταρκ, στους “Los Angeles Times” και στους “New York Times”. Οχι απαραίτητα για να τους κάνω πελάτες, αλλά για να διαδοθεί το “Lambda” μέσω του word of mouth. Eγινε το πρώτο λανσάρισμα και ήρθε το πρώτο παγκόσμιο δημοσίευμα στο "Wallpaper" πέντε μήνες μετά. Ηταν ένας από τους στόχους μου, αφού κατά τη γνώμη μου αποτελεί την επιτομή του design το συγκεκριμένο περιοδικό. Ο διανομέας μου στην Αγγλία κατάφερε εν μέσω ύφεσης να το βάλει, παρόλο που υπήρχαν και άλλα λάδια στην Αγγλία. Ελέγχθηκε εξονυχιστικά για να αποδείξει αυτό που ισχυρίζεται ότι είναι».
Αλλά ο δρόμος μέχρι τα «Harrods» δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Η ελληνική γραφειοκρατία δημιούργησε τα πρώτα εμπόδια για τη νέα επιχειρηματική δραστηριότητα. Οπως αναφέρει ο κ. Κολιόπουλος «μέχρι την αναφορά του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ δεν υπήρχε η στήριξη της Πολιτείας. Ξεκίνησα μόνος μου με δικά μου κεφάλαια, γιατί αν ζήταγα επιδότηση για κάτι τόσο καινοτομικό θα ήταν μάταιο. Και τα προβλήματα δεν άργησαν. Είχα τον πρώτο μου δισεκατομμυριούχο πελάτη από το Μπέβερλι Χιλς και παρήγγειλε online. Δούλευα στο διαμέρισμά μου. Είχα μόνο χονδρική. Ηθελα να στήσω ένα σύστημα με πιστωτικές κάρτες για να πουλάω και λιανική.
Στήνω το σύστημα και πάω στην εφορία να ζητήσω να μου επιτρέψουν να λειτουργήσω κανονικά. “Από το διαμέρισμά σου αποκλείεται να πάρεις λιανικό”, μου είπαν. Κάποια στιγμή ύστερα από δύο μήνες, και αφού πείστηκαν ότι πρόκειται για σημαντική δουλειά, μου έδωσαν την άδεια. Από το “Harrods” μέχρι εδώ κανείς δεν ενδιαφέρθηκε. Θα έπρεπε ίσως ο πρωθυπουργός, το υπουργείο Ανάπτυξης να φτιάξουν ένα ειδικό συμβούλιο, το οποίο κάθε δύο-τρεις μήνες θα φροντίζει εξωστρεφείς επιχειρήσεις που φτιάχνονται με 3.000 ευρώ και αγοράζει την ιδέα ο ξένος».
Σήμερα ο κ. Κολλιόπουλος μέσω της εταιρίας του Speiron, εκτός από το κλασικό μπουκάλι «λ», λανσάρει το πρώτο υπογεγραμμένο ελαιόλαδο στον κόσμο. Ο αγοραστής μπορεί να το παραγγείλει με την υπογραφή του σε μεταξοτυπία, ενώ περικλείεται σε χειροποίητη κασετίνα από λευκό λακαρισμένο μασίφ ξύλο, με δύο πλακέτες λευκόχρυσου σε αριθμημένο μπουκάλι, ενώ παράλληλα ετοιμάζει το νέο εξαγωγικό του προϊόν που αναμένεται να εντυπωσιάσει εξίσου.

 

Δείτε σε τι τιμές πωλείται το κρητικό λάδι στο εξωτερικό- Ψίχουλα στον παραγωγό, χρυσάφι στο ράφι. Γιατί όμως ?


Οι τιμές του ελαιολάδου για τον παραγωγό μπορεί να μην ξεπερνούν στην Κρήτη τα 2- 2,5 ευρώ το κιλό, και ίσως λίγο περισσότερο σε άλλες περιοχές της χώρας, όπως η Μεσσηνία ή η Λακωνία, όμως το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο της Κρήτης πωλείται στο εξωτερικό ακόμα και σε πενταπλάσιες τιμές! Συχνά - φαινόμενο γνωστό- το κρητικό ελαιόλαδο πωλείται χύμα σε εταιρείες του εξωτερικού, οι οποίες χρησιμοποιούν την ονομασία της Κρήτης.
Μια έρευνα στο διαδίκτυο δίνει εντυπωσιακά αποτελέσματα για την εμπορική αξία του περίφημου κρητικού ελαιολάδου, την οποία σε καμιά περίπτωση δεν εισπράττει ο παραγωγός.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε μερικές μόνο περιπτώσεις για το προϊόν που πωλείται μέσα από τα ηλεκτρονικά καταστήματα της Amazon:

-Το λάδι με την ονομασία grelia από τη Σητεία πωλείται σχεδόν 11 φορές πάνω από την τιμή παραγωγού, καθώς τα 250 ml κοστίζουν 7,50 δολάρια, δηλαδή περίπου 5,85 ευρώ. Με μια όχι αυθαίρετη αναγωγή, το κιλό φτάνει τα 23,4 ευρώ!

-Τα 100 ml του ελαιολάδου με την ονομασία olive mill έχουν τιμή πώλησης σχεδόν 4 δολάρια, δηλαδή περίπου 3,12 ευρώ. Άρα το αντίστοιχο κιλό μπορεί να ξεπεράσει τα 30 ευρώ!

-Κάπου εκεί κινούνται οι τιμές με το λάδι ονομασίας minos palace. Η συσκευασία με τα 250 ml πωλείται προς 7,90 δολάρια, δηλαδή περίπου 6 ευρώ. Κάπου 24 ευρώ το κιλό.
Στο μεταξύ η συμφωνία που υπογράφηκε την περασμένη εβδομάδα ανάμεσα στην αμερικανική «Costco» και την κρητική εταιρεία «Μποτζάκης ΑΕ» για την εξαγωγή μηνιαίως 200 έως 400 τόνων παρθένου ελαιόλαδου, έγινε θέμα σε μέσα ενημέρωσης του εξωτερικού. Όπως σημειώνει η ομογενειακή ηλεκτρονική εφημερίδα pappaspost.com, αυτό που δεν είναι γνωστό είναι αν το λάδι θα πωλείται με την ονομασία της κρητικής εταιρείας ή αν θα εξάγεται χύμα και πωλείται με άλλη ονομασία.


Έξυπνη ιδέα στην ετικέτα του Ελαιολάδου στα Ελληνικά ή στην Γλώσσα που το Εξάγουμε

Υλικά: 2 φέτες σολομού, 1 κουτ. σούπας ελαιόλαδο, 1 λεμόνι κομμένο σε ροδέλες, 1 φλ. του καφέ κρασί λευκό, 1 σκελίδα σκόρδο, 2 κουταλάκια ανάμεικτα μυρωδικά (θυμάρι, μαντζουράνα, άνηθο), αλάτι, πιπέρι.
Εκτέλεση: Αναμειγνύετε το ελαιόλαδο με το κρασί και το σκόρδο. Μαρινάρετε το σολομό για 4-5 ώρες, τοποθετήστε το πάνω σε αντικολλητικό χαρτί, αλατοπιπερώνετε, ρίξτε με τα μυρωδικά και ψήστε στους 180 βαθμούς για 25-30'.


ΠΟΠ/ΠΓΕ-Πιστοποίηση

Αν το Μπουκάλι με το Ελαιόλαδο είναι ΠΟΠ-ΠΓΕ – Πιστοποιημένο, τότε δίνει άλλη αίγλη στην Παγκόσμια κατάταξη και ιδιαίτερα διαφημίζεται μόνο του από τις σφραγίδες που το συνοδεύουν.

Συνεργασία

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης
Υπουργείο Εξωτερικών
Υπουργείο Τουρισμού
ΕΟΤ
ΣΕΤΕ
ΞΕΕ
ΣΕΤΚΕ
Αρχιμάγειρες

Δεν υπάρχουν σχόλια: