Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

Αγκινάρα (cynara scolymus)




Είναι λαχανικό που καλλιεργείται ευρέως στην Ελλάδα. Η αγκινάρα κατάγεται από την κεντρική Ευρώπη. Καλλιεργείται εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια. Οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να τρώνε μεγάλες ποσότητες αγκινάρας και αγριαγκινάρας κατά τη διάρκεια των οργίων τους. 
Τα φύλλα της αγκινάρας, η ψίχα αλλά και οι βλαστοί περιέχουν την ουσία κυναρινή (που μαυρίζει τα χέρια). Τα φύλλα περιέχουν επίσης ένζυμα και πολλές βιταμίνες (Β3, Β5 βιοτίνη, φολικό κάλιο ψευδάργυρο). Η κατανάλωση φρέσκιας αγκινάρας στην σαλάτα είναι πιο ωφέλιμη παρά η βραστή. Η αγκινάρα έχει ευεργετική δράση στο ερωτικό σθένος. Ωφελεί επίσης την έκκριση χολής (χολαγωγό) διούρησης (διουρητικό), απομακρύνει την χοληστερίνη από το αίμα (κατά της αρτηριοσκλήρυνσης). Κάνει καλό σε παθήσεις του ήπατος, των νεφρών (νεφρολιθίαση). 
Η αγκινάρα κάνει καλό στον διαβήτη, στην δυσκοιλιότητα, και στην ουρική αρθρίτιδα. Ένα από τα ένζυμα της αγκινάρας, η κυναράση πήζει το γάλα σε διάλυση 1 προς 150.000. Στα τυροκομεία παλιά χρησιμοποιούσαν αφέψημα αγκινάρας για το πήξιμο του γάλατος.
Η αγκινάρα δρα ευεργετικά και στο δέρμα, το τονώνει και το αναζωογονεί. 
Η αγκινάρα όταν μαγειρευτεί με τον εξής τρόπο είναι άριστο διεγερτικό. Βράζετε στον αχνό μέχρι να βγουν τα φύλλα, μετά τις βράζετε ξανά με γάλα κατσίκας για 3 λεπτά, τις σούρνετε και τις πασπαλίζετε με φύλλα μοσχοκάρυδου και μέλι.

από το βιβλίο μου "Αφροδισιακά τρόφιμα και φάρμακα"

Δεν υπάρχουν σχόλια: