Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2012

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ




38 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ
Της Κατερίνας Βλάχου
Στα ελληνικά αρτοποιεία, στους φούρνους δηλαδή, έχουμε συνηθίσει
να βλέπουμε τον ...φούρναρη σε μία κάπως ...χύμα κατάσταση, γνω-
ρίζουμε ότι όταν τελειώσουν π.χ. οι τυρόπιτες θα πρέπει να «βγάλει»
από το ψυγείο για να ξαναζεστάνει και να μας δώσει όπως επίσης να
του «φέρουν» κάποια βασικά γλυκάκια ψυγείου αφού είναι «φούρνος,
κύριε, δεν είμαστε ζαχαροπλαστείο»,ή έχουμε μάθει πλέον ότι πέρα από
το ψωμί δεν προσφέρει τίποτε άλλο δικό του. Οσο για την διακόσμηση;
Ο,τι έχει σχέση με έναν φούρνο,δηλαδή ψυγεία για να διατηρεί γλυκά,
κλειστές ...γυάλες για τυρόπιτες, ζαμπονοτυρόπιτες και άλλα τέτοια
και πολλά νάυλον που βάζουν πάνω από τα κουλουράκια τους, τα βου-
τηματάκια τους, τα κρουασανάκια τους προκειμένου να μην πάνε ...έντομα. 
Η ατμόσφαιρα; Ζεστή λόγω του ψωμιού που ζεσταίνουν, και φω-
τογραφίες στους τοίχους με γιαγιάδες ή παππούδες που ξεφουρνίζουν ή -
στην καλύτερη - κάποια παιδάκια που βοηθάνε τους γονείς τους στο
...επάγγελμα, ενώ στον αέρα ακούγεται κάποιος ραδιοφωνικό σταθμός.
Αυτά έχουμε μάθει, αυτά ξέρουμε. Κι όμως υπάρχουν κάποια αρτοποιεία
που δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που έχουμε μάθει ως φούρνοι ή 
αρτοζαχαροπλαστεία στην Ελλάδα. Οπως στο κέντρο της Αθήνας, στην
οδό Ακαδημίας, μπαίνοντας στον ισόγειο χώρο του αριθμού 34 που
έχεις την εντύπωση ότι μπαίνεις σε έκθεση ζωγραφικής, ή σε 
αριστοκρατική καφετέρια εποχής, ή στον προθάλαμο όπερας και ακούς 
κλασική μουσική, ή σε ένα γαλλικό ζαχαροπλαστείο, ή στο χώρο της 
φιλικής σου οικογένειας και αισθάνεσαι σαν το σπίτι σου, ή σε όλα τα παρα-
πάνω, γιατί το «Παραδοσιακό» είναι όλα αυτά μαζί.
Στο «Παραδοσιακό» ο σεφ Κωνσταντίνος Μουζάκης με απαράβατους
κανόνες ζωής «την παράδοση, την ποιότητα και τον σεβασμό στον 
άνθρωπο» έχει δημιουργήσει έναν χώρο μοναδικό στα ελληνικά δεδομένα.
Εναν χώρο που συνδυάζει την παράδοση του καλού ελληνικού χειροποίητου 
άρτου, την ποιότητα από τα αγνά ελληνικά προϊόντα και τον
σεβασμό προς τον «πελάτη - φίλο»,όπως λέει χαρακτηριστικά ο σεφ μας. 
Μπαίνοντας βλέπεις χαρούμενα πρόσωπα, βλέπεις πίνακες ζωγραφικής στους τοίχους, βλέπεις απόλυτα προστατευμένα όλα τα προϊόντα,
τους ανθρώπους να είναι διακριτικά  δίπλα σου, έτοιμοι για ο,τιδήποτε
χρειαστείς και φυσικά να σε κεράσουν κάτι από τα παν-φρέσκα βουτηματάκια, κουλουράκια και ό,τι άλλο έχει βγάλει από τον φούρνο ο σεφ μας Κωνσταντίνος Μουζάκης.
Σε ένα πεντακάθαρο χώρο, σε ένα ευχάριστο περιβάλλον που δεν ξέρεις
αν μπήκες για να ...ψωνίσεις ή για να χαζέψεις ή και να συνομιλήσεις
με τον σεφ και τους ανθρώπους του. Μπορεί να φαίνεται περίεργο για
τους περισσότερους από εμάς μπαίνοντας σε έναν φούρνο να βλέπουμε
έναν σεφ και μάλιστα πολυβραβευμένο να ασχολείται με ψωμιά και
γλυκά, όμως για τον κ. Μουζάκη με τις ελληνικές και διεθνείς διακρίσεις
και βραβεία και τις 4 ξένες γλώσσες στο πνευματικό του «οπλοστάσιο»
είναι θέμα αρχής. Είναι θέμα παράδοσης, αφού αυτό έμαθε από τους
παππούδες του μια που ανήκει σε γενιά αρτοποιών, είναι θέμα ποιότητας αφού έβλεπε γονείς και παππούδες να εμπιστεύονται την «μάνα
ελληνική γη» για τα «αγνά και πλούσια προϊόντα της» και είναι θέμα
σεβασμού αφού χωρίς σεβασμό στον συνάνθρωπο, στον «πελάτη - φίλο»,
δεν υπάρχει μέλλον. Με αυτά τα «όπλα» ο σεφ Κωνσταντίνος Μουζάκης και το «Παραδιοσιακό» μας ανοίγουν έναν άλλο κόσμο απ’ αυτόν
που έχουμε συνηθίσει και απλώνει το χέρι - και απευθείας αλλά και
μέσω του διαδικτύου
 (www.to-paradosiako.gr) -
 προς την Ομογένεια και τους «Ελληνες που κρατούν καλύτερα από εμάς την παράδοση, τα ήθη και έθιμα της πατρίδας μας».

«Περιοδικό»: Από το 1935 η οικογένειά σας βρίσκεται στο σκληρό στίβο μάχης της Αθήνας και μάλιστα πρωτοπορεί. Ποιες είναι οι αξίες και ποιον ...δρόμο
ακολουθείτε όλο αυτό το διάστημα, σχεδόν 80 χρόνια;
Κώστας Μουζάκης: «Η παράδοση των προϊόντων και το μεράκι μας στα 80 χρόνια τώρα μας έχει φέρει σε επιτυχία και είμαστε ακόμηεδώ. Τρεις γενιές τώρα δίνουμε την καλύτερη ποιότητα, τις καλύτερες πάντα με αγνά υλικά - συνταγές, τα φρέσκα προϊόντα και η αγάπη μας πάνω στην δουλειά για να έχουμε
αποτέλεσμα και να δώσουμε στον συνάνθρωπό μας ποιότητα και την
καλύτερη γεύση, αλλά πάνω από όλα την εμπιστοσύνη να δοκιμάζουν
τα προϊόντα χωρίς κάποιο φόβο».

«Π»: Συνήθως τους Σεφ τους συναντούμε σε άλλους χώρους.
Λόγω οικογενειακής παράδοσης ακολουθήσατε αυτόν τον δρόμο
ή ήταν κάτι που ούτως ή άλλως θα κάνατε και τα συνδυάσατε;
«Κ.Μ.»: «Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι σεφ εργάζονται ή σε
μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες ή σε εστιατόρια ή ακόμη και σε γιοτ.
Εγώ προσωπικά ήθελα να συνεχίσω την παράδοση διότι έτσι μεγάλωσαν
τρεις γενιές και θα συνεχίσω με τον ίδιο ζήλο να δίνω παράδοση στον
συνάνθρωπό μου.Αγαπάω την τέχνη αυτή γιατί έτσι με έμαθαν οι προηγούμενες γενιές και φιλοδοξώ να δώσω συνέχεια και στην επόμενη γενιά.
Δεν έχω να ζηλέψω τίποτα από τα ξενοδοχεία και αυτά που είπαμε
πριν, αντίθετα ο αγώνας μου στην καθημερινότητα, να δίνω δηλαδή
στον κόσμο την καλύτερη ποιότητα και να δοκιμάζει παραδοσιακές ελληνικές γεύσεις μου δίνει δύναμη να συνεχίζω με πολύ αγάπη».

«Π»: Πόσο δύσκολο είναι σε μια εποχή που μαστίζεται οικονομικά και που κυριαρχεί το «γρήγορο και πρόχειρο φαγητό» εσείς να προσθέτετε και την ποιότητα;
«Κ.Μ.»: «Λοιπόν τώρα μου δώσατε το ερέθισμα να σας απαντήσω
αυτό που θέλω να πω στον συνάνθρωπό μου και καταναλωτή.
Οτι με την ποιότητα βλέπω στα ‘μάτια’ τον καταναλωτή γιατί δεν
κρύβω κάτι στα προϊόντα μου διότι είναι φρέσκα με αγνά υλικά χωρίς
συντηρητικά, μείγματα και βελτιωτικά, θέλοντας πάνω στην παραδοσιακές συνταγές που έχω να δείξω ότι το καλύτερο προϊόν είναι αυτό
που δημιουργούμε με φρέσκα υλικά όπως κάθε νοικοκυρά στο σπίτι της.
Δεν είναι τυχαίες οι αρρώστιες σήμερα, πρέπει να κάνουμε την
‘επανάστασή’ μας στην καθημερινή μας διατροφή με την υψηλή γαστρονομία.
Δεν είναι δύσκολο να έχεις ποιότητα στα προϊόντα, αλλά θέληση
να δώσεις στον καταναλωτή μόνο φρέσκα προϊόντα με την καθημερινή
μας εργασία».

«Π»: Στη σημερινή εποχή που οι Ελληνες «πονάνε» από την οικονομική κρίση υπάρχει ανταπόκριση από τον κόσμο στο τρίπτυχο που εφαρμόζετε στα 
αρτοζαχαροπλαστεία σας «παράδοση- ποιότητα - σεβασμός στον άνθρωπο και στο περιβάλλον»;
«Κ.Μ.»: «Κοιτάξτε να δείτε, είναι μεγάλη ευκαιρία ο κόσμος μέσα
από την κρίση να αλλάξει νοοτροπία στην καθημερινή του διατροφή και
να φύγει από το γρήγορο και πρόχειρο φαγητό και να ξαναγυρίσει
στα παραδοσιακά προϊόντα μας που εγώ προσωπικά έχω μεγάλο μενού
με τέτοια όπως την παραδοσιακή κεφαλονίτικη κρεατόπιτα, την κολοκυθόπιτα, τυρόπιτα με φέτα, ακόμη και μακαρονόπιτα Ηπείρου που την έτρωγαν οι πρόγονοί μας...Πρέπει να ξαναγυρίσουμε στην παράδοση και δεν έχουμε να
χάσουμε τίποτα αλλά αντίθετα θα κερδίσουμε ξανά την υγεία μας και
αυτό που ο μοντερνισμός μας είχε φάει σαν υπερκαταναλωτικο κοινό
χωρίς να κουραζόμαστε στην καθημερινή μας διατροφή. Σήμερα οι Αθηναίοι όταν έρχονται στον χώρο μου και δοκιμάζουν τα προϊόντα μου λένε ‘αχ τι μου θύμισες την γιαγιά μου με τις πίτες της ή αυτά τα έφτιαχνε η μητέρα
μου στο χωριό με ελαιόλαδο και αυγό φρέσκο κ.λπ.’.
Γι αυτό η παράδοση, η ποιότητα, και ο σεβασμός στην σημερινή κρίση
δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Αντίθετα τα καταστήματα με το έτοιμο και
γρήγορο φαγητό φοβούνται...».

«Π»: Και μια ο λόγος για περιβάλλον, ο χώρος σας επί της οδού
Ακαδημίας είναι σαν ...έκθεση.Λιτή αλλά πολύ όμορφη διακόσμηση, με πίνακες, μουσική και φυσικά η ευτυχία ζωγραφισμένη
στα πρόσωπα των πελατών από τις δημιουργίες που βλέπουν και τις μυρωδιές από τα υλικά σας. Δική σας επιλογή να δώσετε έναν αριστοκρατικό τόνο και πόσο
βοηθάει στον πελάτη;
«Κ.Μ.»: «Οταν κάποιος επισκέπτης έρχεται στον χώρο μας, του δημιουργείται όντως η εντύπωση ότι είναι μία έκθεση ζωγραφικής, ακούγοντας και την κλασική μουσική νιώθουν ότι βρίσκονται σε έναν ξεχωριστό χώρο και διαπιστώνουν
όμως βλέπονταν τον χώρο παραγωγής που δημιουργούνται τα χειροποίητα προϊόντα νιώθουν μια οικία με αριστοκρατικό τόνο αλλά με παραδοσιακά προϊόντα. Οντως ο χώρος βοηθάει στον πελάτη να νιώθει οικία και χαρά να
ξαναέρθει διότι ξέρει τι θα συναντήσει με κλειστά μάτια… ρωτώντας
με ‘σεφ, σήμερα, τι γαστρονομικές εκπλήξεις έχει να δοκιμάσουμε;’. Η
απάντηση είναι μία: Από την παραγωγή στην κατανάλωση!!!».

«Π.»: κ. Μουζάκη, στα 1935 όταν οι πρόγονοί σας πήραν την
απόφαση να κατέβουν από τη Λάβδανη είχαν σκοπό - φαντάζομαι - να ανοίξουν έναν ...φούρνο όπως θα το έλεγαν τότε - με κάποια ήδη ζαχαροπλαστικής (τα
βασικά ίσως). Σήμερα βλέποντας ένας από τους τότε πρωτομάστορες τον δικό σας χώρο, τον δικό σας «φούρνο» τι θα του λέγατε;
Τι κρατήσατε και τι αλλάξατε από το τότε; Τι «λέτε» στον παππού
της γειτονιάς που περνάει έξω από το αρτοζαχαροπλαστείο σας και βλέπει εικόνες που δεν τις είχε στο ...χωριό του;
«Κ.Μ.»: «Καταρχάς η παράδοση είναι η μια, οι παραδοσιακές συνταγές από όλες τις περιοχές της Ελλάδος η δεύτερη, ποιότητα των υλικών, και το καθημερινό μεράκι όπως με δίδαξε για το σωστό αποτέλεσμα… την ποιότητα τα άλλα δύο!!!!
Στον παππού μου θα έλεγα ότι συνεχίζω αυτό που ξεκίνησε χωρίς
κανένα στοιχείο παρατυπίας των συνταγών του. Συνταγές που έχω πάρει από εκείνους αλλά με την πείρα τόσο ετών δημιουργώ νέες γεύσεις ορμώμενος από τις συνταγές από το παρελθόν, την πρώτη ύλη από το παρόν για να δώσω το νέο
αποτέλεσμα για το μέλλον….Στον παππού της γειτονιάς δεν λέω τίποτα απλά τον κερνάω όπως κάθε επισκέπτης να δοκιμάσει αυτά που δοκίμαζε στην εποχή του και φυσικά συγκινείται…».

«Π.»: Μετά λύπης μας διαπιστώνουμε ολοένα και περισσότερα αρτοποιεία, ζαχαροπλαστεία ή και συνδυασμός τους να κλείνουν λόγω της κρίσης. Είτε γιατί
δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οι ίδιοι είτε γιατί δεν μπορεί η πελατεία τους. Ποια «βοήθεια» έχει ο κλάδος σας από την Πολιτεία και ποια προβλήματα αντι-
μετωπίζει;
«Κ.Μ.»: «Καταρχάς λείπουν μαγαζιά με ποιότητα διότι σήμερα κυκλοφορούν με copy-paste ίδια μαγαζιά με ποιότητα κάτω του μετρίου διότι είναι τα λεγόμενα franchise ή και ακόμη λόγω των σημερινών γεγονότων να υπάρχει μεγάλο πρό-
βλημα και αυτό το έχει δημιουργήσει η πολιτεία με υψηλό ΦΠΑ με το
άνοιγμα του επαγγέλματος που ακόμη ο καταναλωτής το βρίσκει παντού
το ψωμί ή και τα γλυκά χωρίς να ξέρει τι αγοράζει….
Εχει ανοιχτεί πολύ η αγορά και για να κερδίσεις κάποιον πελάτη
πρέπει - ποια - να κάνεις την διαφορά σε πολλούς τομείς όπως στην
ποιότητα αλλά και στις ανταγωνιστικές τιμές λόγω των γεγονότων.
Η πολιτεία άφησε ανεξέλεγκτη την κατάσταση ειδικά στο κέντρο
της Αθήνας με όλα αυτά τα γεγονότα που βλέπουμε καθημερινά, αλλά
κάτι πάει να γίνει τώρα ειδικά με τους λαθρομετανάστες.
Η πολιτεία ακόμη είναι βουβή χωρίς καμία βοήθεια. Είμαστε στον
ωκεανό και μάλιστα με 12 μποφόρ!!!».

«Π.»: Χρόνια ολόκληρα στην κορυφή, με τεράστιες επιτυχίες
είτε προσωπικά, είτε σαν «Παραδοσιακό» με επιφανείς ανθρώπους
του Κόσμου να μένουν υπέρ των δέον ικανοποιημένοι από τις
...υπηρεσίες σας. Ποιο το «κόστος» σε σας και ποια η ικανοποίηση
με εξαίρεση τα «μπράβο» και τα «συγχαρητήρια»;
«Κ.Μ.»: «Η απάντηση είναι ότι η ποιότητα δεν χάνει τους θαυμαστές τους. Δεν υπάρχει ποιο ωραίο πράγμα να αναγνωρίζεται η δουλειά…δεν υπάρχει ποιο ωραίο δώρο να σε ξέρουν με το μικρό σου όνομα και να σου εκφράζουν την εμπιστοσύνη να τους δίνεις προϊόντα χωρίς να σκέφτονται τίποτα. Αλλά το ποιο
βασικό είναι να μην ξεχνούν την ιστορία που έχουμε, λέγοντας ότι η
ιστορία συνεχίζεται με την καλύτερη ποιότητα!!! Δεν υπάρχει κόστος
απλά δύναμη να συνεχίσω να δημιουργώ γεύσεις για κάθε απαιτητικό
ουρανίσκο με βάση τα αγνά και φρέσκα υλικά και την ποιότητα!!!».

«Π.»: Κ. Μουζάκη, η πορεία από το 1935 μέχρι σήμερα έχει
γίνει με σταθερά, σίγουρα και μελετημένα βήματα. Ποια είναι
τα επόμενα βήματά σας και οι σκέψεις σας για το μέλλον;
«Κ.Μ.»: «Ολα ανοιχτά, αλλά με ένα και μόνο σκοπό τα παραδοσιακά
προϊόντα, την αγάπη για την ποιότητα και να αναδείξουμε τα ελληνικά προϊόντα και εκτός των συνόρων μας. Να γνωρίσει όλος ο κόσμος τι σημαίνει ελληνική κουζίνα, τι σημαίνει ελληνική γαστρονομία με το ελαιόλαδό μας, με την φέτα μας, με τον κρόκο Κοζάνης, με την μαστίχα Χίου, με την μυζήθρα Κρήτης και
με πολλά άλλα προϊόντα που έχουμε σαν χώρα. Με τέτοια ιστορία και με
τέτοια ‘όπλα’ δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα... έχουμε πολύ μεγάλη
γκάμα προϊόντων και μέσα από την παράδοση μπορούμε να τα αναδείξουμε σε όλο τον κόσμο!!!».

«Π.»: Στην Ομογένεια της Αμερικής οι Ελληνες κρατούν - καλύτερα από εμάς - όλες τις παραδόσεις, τα ήθη και έθιμα της πατρίδας μας. Εχετε κάποια επαφή
μαζί τους; Τι συμβουλές θα τους δίνατε, τι θα παίρνατε εσείς από εκείνους και αν θα θέλατε μία επικοινωνία μαζί τους σε επαγγελματικό και όχι μόνο επίπεδο;
«Κ.Μ.»: «Εχω κάποιες επαφές με την Ομογένεια της Αμερικής και όντως κρατάνε όλες τις παραδόσεις, τα ήθη και έθιμα της πατρίδα μας. Και μάλιστα τους έχω στείλει μέσα από το διαδίκτυο με email συνταγές μεσογειακής κουζίνας και ελληνικής γαστρονομίας και χαίρομαι πολύ που τις πραγματοποιούν και με
ενημερώνουν ότι το δείπνο ήταν εξαιρετικό. Οπως για παράδειγμα είχα
στείλει συνταγές στην Ομογένεια της Αυστραλίας την ημέρα του Αγίου
Βαλεντίνου σε κάποιο περιοδικό.
Συμβουλή μου είναι μια: ‘Παράδοση - ποιότητα - σεβασμός στον άνθρωπο και στο περιβάλλον’ αλλά πάνω από όλα να διδάξουμε στους νέους αυτά που κληρονομήσαμε από τους παλιούς...Και όπως είπα και στην προηγούμενη ερώτηση είναι όλα καλοδεχούμενα!!!».

http://www.ekirikas.com/periodiko/pdf/2012/1110_11/1110_11.pdf


Δεν υπάρχουν σχόλια: